
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Allang geen kleintje meer in de experimentele scene en ongetwijfeld een van de spannendste bands in deze Motel Mozaïque line-up. De elektronische ruggengraat van Black Dice wordt door de twee leden zelf constant onder vuur genomen met furieuze percussie en allerhande effectendoosjes waaruit de meest hypnotiserende krautrockpatronen ontsnappen. Het ene moment werken ze minutieus aan een organische monstergroove en het andere moment laten ze alles los om een in een industriële soep van turbobeats te verdrinken. Hoewel het vorig jaar uitgekomen album met de sprekende titel Broken Ear Record een beetje tegenviel, bevat ook die plaat weer enkele gegarandeerde helemaal-los-nummers die live als een orkaan om je heen zullen slaan. Black Dice houdt de plezier/kunst-afweging perfect in balans.
» bezoek de officiele website
» lees de albumrecensie
» lees de concertrecensie
Weer zo’n nieuwe band, die precies de juiste snaren weet te raken. Sickoakes doet het met twee gitaristen, bas, drums, twee saxofonisten(!) en een arsenaal aan vibrafoons, xylofoons en speeldoosjes. Het resultaat hangt ergens tussen de uitgestrekte gitaarcrescendo’s van Explosions In The Sky en een opgeblazen versie van Tindersticks’ kamerpop. Als je nu je vriendinnetje meeneemt kun je met haar in je armen je ogen sluiten en dromen over die sprookjestoekomst die jullie samen tegemoet gaan.
» bezoek de officiele website
» lees de albumrecensie
De afdeling droommuziek is goed vertegenwoordigd op deze editie van Motel Mozaïque, naast Mi And L’au, Midaircondo en CocoRosie is ook Paavoharju een klein droomwonder dat goed zal scoren op de kippenvel-o-meter. Denk vooral aan Cocteau Twins verdwaald in een Fins bos met een boombox waaruit stoffige Bollywood-melodieën sijpelen. Hun sprookjesachtige debuut Yhä Hämärää leverde het Finse viertal vorig jaar daverende recensies op en is één van de meest bevreemdende albums van het afgelopen jaar. Live dreigt dit een sensatie van formaat te worden. Ze zijn gedurende het festival maar liefst twee keer te bewonderen, waarvan één keer in de Arminiuskerk.
» bezoek de officiele website
» lees de albumrecensie
Vorig jaar was de wederopstanding van de psychedelische folk al heel goed
merkbaar op Motel Mozaïque. Enkele jonge vertegenwoordigers van de
freak-folk, waaronder White Magic, Six Organs of Admittance en Joanna
Newsom en Michael Hurley gaven memorabele optredens. Dit jaar staat Vashti Bunyan op het programma. Nadat ze in 1970 debuteerde met de klassiek geworden elpee Just
Another Diamond Day, maakte de Britse chanteuse aan het begin van het nieuwe millennium een onverwachte terugkeer met het tweede album Lookaftering. Hoewel ze in de jaren zeventig, overigens volledig onterecht, als de ´vrouwelijke Bob Dylan´ en ´de nieuwe Marianne Faithfull´ werd gesleten, hoort de eigenzinnige Vashti Bunyan
nu tot tweemaal toe bij de belangrijkste revivalisten van geestverruimende folk, ook getuige haar samenwerkingen met Joanna Newsom, Devendra Banhart en Animal Collective.Freak on , zou ik zeggen.
» bezoek de officiele website
» lees de albumrecensie
» lees de concertrecensie
Kieran Hebden is als Four Tet vooral bekend om zijn albums vol levendige elektronica, bruisende samples en fruitige grooves, dus wie dacht dat deze elektronische muziek uitsluitend voor koud-metalen robots en sciencefictionmuziek geschikt is heeft het mis. Folktronica werd het genoemd (zeg het niet te hard als Hebden in de buurt is). Steve Reid begint zijn muziekreis als Motowndrummer voor klinkende namen als James Brown en Martha Reeves maar verlegt zijn werkgebied al snel naar de avontuurlijke kant van jazz. Samen met Hebden neemt hij The Exchange Session Vol. 1 op, een samenwerking waarin de twee elkaars vakgebied ontdekken en op uitdagende manier elkaar tegemoetkomen. Wat daar live van overblijft is slechts koffiedikkijken maar zet twee grote namen als deze naast of tegenover elkaar en je zult jezelf gegarandeerd meer dan eens betrappen op een openstaande mond.
» bezoek de officiele website
Kun je je voorbereiden op het smelten van je hersenen? Breng een teiltje mee, zou ik zeggen, want Wolf Eyes geeft geen moer om je gevoel voor melodie. Wolf Eyes deconstrueert alle geldende rock-’n-rollnormen en brengt een bak (vergis je niet: ritmische) noise waarvan je of schijtend in je broek van wegkruipt of een enorme kick krijgt. Het is niet voor iedereen weggelegd wat deze drie noiseniks uit Michigan brengen maar live is het één van de meest enerverende belevenissen die je je op Motel Mozaïque of waar dan ook ter wereld kunt voorstellen.
» bezoek de officiele website
» lees de albumrecensie
» lees de concertrecensie
Breezer-taal – pardon, bReEzaH-taal heeft blijkbaar ook invloed in Engeland, want het is officieel gUiLLeMoTs. Achter deze naam zit een jong bandje uit Londen wiens muziek gelukkig stukken serieuzer klinkt dan je nu verwacht: denk fleurige indiepop met een vrolijke blazer als luchtige noot, een ritmische contrabas en wat lekkere, hakkende piano’s. Denk ook: hitpotentie. De bandleden komen uit Brazilie, Canada en Schotland, dus kijk niet vreemd op als je stukjes salsa, Arcade Fire en Franz Ferdinand hoort. Resultaat? Schudden met die billen, tranen met tuiten huilen en goed om je heen kijken naar die dansende meisjes. Maar dan anders.
» bezoek de officiele website
» lees de concertrecensie
Lovesongs of the Hanging Gardens, zo heet het debuut van Kelley Polar. House met echte strijkers, treurige vocalen en hypnotiserende beats die als warme windvlagen je oren binnenwaaien. Polars sterke gevoel voor dramatiek komt niet alleen tot uiting in de muziek maar zit ook in zijn live-optredens. Zwarte gewaden, bloemenkransen, een triootje violen erbij, je kunt erop dansen, zacht deinen eerder, maar je kunt er net zo goed dromend op wegdrijven. Muziek om de lentenacht mee in te luiden en gelukkig staat hij ook zo geprogrammeerd.
» bezoek de officiele website
» lees de albumrecensie
Nadat het smakelijke debuut van The Veils, The Runaway Found, zich in 2004 in de harten van talloze pubermeisjes, muziekfreaks en Nick Cave-fans had genesteld, deden er alweer geruchten de rondte dat zanger Finn Andrews de groep had opgedoekt. Wat? Opgedoekt? Niet getreurd, want een rasmuzikant als Andrews laat zijn muze nooit in de steek en hij heeft inmiddels alweer een nieuw stel muzikanten om zich heen verzameld om wederom de wereld te veroveren. De eerste verslagen beloven veel goeds en dit optreden zal hoe dan ook verrassend worden.
» bezoek de officiele website
» lees de albumrecensie
» lees de concertrecensie
Je vindt de Arctic Monkeys maar watjes, de Mystery Jets niet hip (die vader!), maar de gemiddelde garagerockband te schimmig en obscuur? Je wilt eigenlijk wild om je heen slaan, totaal uit je dak gaan, maar alleen als je haar goed blijft zitten en je leeftijdsgenoten met je meedoen? Het jeugdige viertal Be Your Own PET uit Nashville brengt uitkomst, met hun overstuurde punkrock, die 16-jarige jongetjes het hoofd op hol doet slaan (en dat kan ook door blonde schone Jemina komen) en bij anderen simpelweg oergevoelens oproept. Als dat maar goed gaat.
» bezoek de officiele website
» lees de Toekomstmuziek
http://www.kindamuzik.net/artikel.php?id=12439
Meer Motel Mozaique op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/motel-mozaique
Deel dit artikel: