• achtergronden
• DE 7EVEN
• video's
• agenda

ernaast

Madonna

Amsterdam in hoogste staat van paraatheid na indrukwekkende vierdaagse in Lichtstad
28 augustus 2006, Bercy, Parijs (Fr)

Tekst: Dieter Craeye

Publicatiedatum: 31 augustus 2006

Of je het nu wilt of niet, aan Madonna valt dezer dagen niet te ontkomen. Geef toe, haar beeltenis op een H&M campagne in een bushokje maakt het wachten een pak aangenamer. Hoe sensueel de papieren versie ook mag ogen, er gaat natuurlijk niets boven de levensechte Madonna. Die kregen we afgelopen maandag te zien in het Palais Omnisports de Bercy in Parijs. Komende zondag en maandag strijken Hare Majesteit en gevolg neer in de Amsterdam Arena. Daarna volgen nog Praag en Moskou en dan zit het Europese luik van de Confessions Tour erop.

Zelfs op haar 48e blijft Madonna de gemoederen beroeren. Ook haar zevende tournee zorgde al voor de nodige ophef. Aanleiding is ‘Live to Tell’, waarin Madonna zich laat kruisigen. Daar konden ze in Rome niet om lachen. Fans en critici daarentegen hebben wereldwijd woorden tekort en wringen zich in allerlei bochten om het spektakel met superlatieven te overladen.

Na de Re-Invention-tournee twee jaar geleden waren de fans het erover eens dat Madonna dit indrukwekkende audiovisuele huzarenstukje moeilijk kon evenaren. Wie toen durfde beweren dat het nog spectaculairder kon, had duidelijk te lang aan de waterpijp gelegen. Het blijkt toch te kunnen: de choreografieën zijn ronduit adembenemend. Daarnaast kunnen we ons niet één tournee herinneren waarbij de zelfverklaarde dancing queen het publiek zo opzichtig in de nek ademt, met dank aan een meterslange catwalk.

Wie uit puur nostalgische overwegingen zijn centen neertelde voor de Confessions Tour, is eraan voor de moeite. Geen enkele song overleeft Re-Invention, sterker nog, de recente langspeler Confessions on a Dancefloor wordt zo goed als integraal in de set verwerkt. Klassiekers zijn zeldzaam en ontsnappen niet aan een grondige opknapbeurt.

Madonna mikt anno 2006 resoluut op het onderstel. Confessions on a Dancefloor laat qua titel weinig aan de verbeelding over. Beats rollen af en aan, met de glitterbol als plakje cement. En dus is het ook die glitterbol die je vanaf de eerste seconde van haar liveshow aan de grond nagelt. Zien is geloven! ‘Future Lovers’ mag dan niet de meest evidente ouverture zijn, uiteraard is de Mother of re-invention clever genoeg om het nummer naadloos in de mix te gooien met een discohit par excellence (‘I Feel Love’ van Donna Summer).

Hoogtepunten opsommen bij een Madonna-show is net dweilen met de kraan open. Toch kun je niet om het sacraal ingeklede ‘Live to Tell’ heen, of de als ordinaire smeerlap opgedirkte rocker ‘I Love New York’ (Madonna als onvervalste rockchick, het is even wennen). ‘Erotica’ krijgt dan weer een facelift aangemeten waarbij het origineel bleek wegtrekt en ook ‘La Isla Bonita’ vindt moeiteloos de weg naar de eenentwintigste eeuw. 'Music' zet een uitroepteken achter de betere elektrodisco, 'Lucky Star' bedient de volgelingen van het eerste uur op de wenken en dan is er ook nog 'Hung Up'. Op vlak van originaliteit beslist geen hoogvlieger, maar wel eentje dat ervoor zorgt dat live het dak eraf gaat.

Nog iemand twijfels wie de beste vrouwelijke popartiest van de laatste vijfentwintig jaar is? De kaap van vijftig komt dan wel akelig dichtbij, op de trukendoos van Madonna lijkt vooralsnog niet het minste sleet te komen. Zou ze in de ArenA ook suggestief de hand in het broekje laten verdwijnen?

http://www.kindamuzik.net/live/madonna/madonna-7775/13764/
Meer Madonna op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/madonna