
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Ha, die fucking conventies altijd maar, waar zijn ze eigenlijk goed voor? Waarom altijd maar dat hokjesgedoe, die benamingen? Omdat we dat nu eenmaal zo afgesproken hebben, ja. Referenties en conventies geven duidelijkheid in het leven, toch? Zondere conventies is er alleen maar chaos, toch?
Wellicht wel ja, maar Zelienople - wat een heerlijk oncatchy bandnaam - vergeet in ieder geval van een paar afspraken dat ze bestaan. Zo bestaat er bij hun geen scheidingslijn tussen post-rock, ambient, shoegaze en zelfs krautrock. Allemaal onzin, het is gewoon muziek, hoor je ze bijna denken. En dan gaan wij niet moeilijk doen en roepen dat er wel hokjes bestaan; nee, wij geloven Zelienople op hun woord en dronen heerlijk mee op bijna Labradford-achtige geluidsgolven. De onderliggende ritmiek zorgt ervoor dat de de muziek overal in beweging blijft en dat is wel zo verfrissend in een scene - shit, nu doen we toch aan conventies - waar tijd en ritme van geen belang lijken te zijn. En hoe meer we naar Sleeper Coach luisteren, hoe meer we erachter komen dat Zelienople ontstellend mooie muziek maakt. Bescheiden, ja, bijna verlegen, maar met een diepte en een gevoeligheid waar we we plat voor gaan.
http://www.kindamuzik.net/recensie/zelienople-4574/sleeper-coach/6925/
Meer Zelienople op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/zelienople-4574
Deel dit artikel: