http://www.kindamuzik.net

ernaast

Onze laatste liverecensie.

Meindert Talma in De Amer.

Onze laatste albumrecensie.

M.I.A. weet wat ze wil.

Ons laatste interview.

Sin Ropas: scheuten en zwarte turf.

Onze laatste video.

Colin Benders: het geluk van de modulaire synthesizer.

Various Artists | Glear

Mooie electro-akoestische experimenten uit Oostenrijk.
CD, Karate Joe

Tekst: Bas Ickenroth

Publicatiedatum: 19 november 2003

Mooi label, dat Karate Joe. Oostenrijk heeft natuurlijk al Mego als toonaangevend label op het gebied van abstracte electronica, maar Karate Joe beperkt zich niet tot alleen maar electronica en soundart, zie bijvoorbeeld het geweldige Mon Rideau Noir van Lars Stigler. Op deze verzamelaar gaat het label evenwel stug door op het gebied van electro-akoestische experimenten, en het moet gezegd, dat doen ze verrekte goed. Ver verwijderd van de bekende krakende glitch zijn het hier vooral geluidscollages en noise experimenten die de luisteraar te verduren krijgt. Passages veranderen te snel om drones te worden, ambient blijft ver uit de buurt want de sfeer is uiterst donker en vaak vijandig. Je hoort klassieke instrumenten helemaal door de mangel gehaald worden. Nergens krijgt de luisteraar makkelijke kost voorgeschoteld. Op de grens van muziek en geluid wordt hier bijzonder boeiend geëxperimenteerd, met vaak diep verborgen schoonheid die pas waar te nemen is als er een bepaalde gewenning ontstaat. Hoogtepunten zijn de angstaanjagende opener 'Meine Telephonnummer' van Stephan Sperlich en het vol kleine, onherkenbare geluidjes volgepropte 'It Could Be Life In A Bottle' van Günther Berger, maar de rest doet er vrijwel niets voor onder, wat heeft geleid tot een zeldzaam consistente verzamelaar. Mooi spul.

Deel dit artikel: