http://www.kindamuzik.net

ernaast

Onze laatste liverecensie.

Meindert Talma in De Amer.

Onze laatste albumrecensie.

M.I.A. weet wat ze wil.

Ons laatste interview.

Sin Ropas: scheuten en zwarte turf.

Onze laatste video.

Colin Benders: het geluk van de modulaire synthesizer.

Various Artists | Milky Disco 2: Let's Go Freak Out!

Psychedelische kickstart gevolgd door een geestvernauwende tweede helft.
2 CD, Lo/V2

Tekst: Christiaan de Wit

Publicatiedatum: 19 juli 2009

Het is alweer bijna tien jaar geleden dat de maar matig getalenteerde houseveteraan Joey Negro het eerste deel van Disco not Disco uitbracht. Disco, maar toch ook weer niet? Een cryptische omschrijving die hout sneed, want de plaat stond vol met nummers van artiesten uit de jaren tachtig voor wie disco veelal een geslaagd uitstapje was. Het echte discobol-schitterwerk bleef dan ook achterwege: Yoko Ono, The Clash en vele anderen pikten op hun bijdragen een graantje mee van genres als new wave, pop, funk en ja, ook disco.

Leftfield disco is nooit helemaal verdwenen. Terwijl genres als baile funk en dubstep de media domineren, maakt een hele kluwe artiesten muziek die prima te vergelijken is met het materiaal van door Joey Negro bewonderde pioniers als Arthur Russell. Het Britse Lo had dat twee jaar geleden in de smiezen en bracht het eerste deel van de Milky Disco-serie uit. Waar die schijf vol staat met Scandinavische cosmic disco, is deze nieuwe aflevering een stuk diverser.

Zo schurkt 'You Are Amen' van Pollyester -waarop een vrouw haar vent vertelt wat voor een onweerstaanbare eikel hij toch is- behoorlijk tegen het licht ongemakkelijke, hedonistische en kille wavegeluid uit de jaren tachtig aan. Ghost Note gooit het met 'Pissed and Passed out', zoals de titel al doet vermoeden, over een andere boeg: giftige Braziliaanse berimbau-disco met een dikke knipoog naar de soundtracks van Giorgio Moroder. Chilled by Nature klinkt vervolgens ook flink geestverruimend, alsof de geluidstechnici wat mescaline in de English breakfast tea van de zangeres hebben laten vallen.

Tot zover het eerste, psychedelische deel van Milky Disco 2. Op de tweede schijf zakt het niveau behoorlijk. De monotone, saaie, in de verte aan Chicken Lips en Metro Area refererende, nu-disco grooves klinken net iets te bekend. En daar springen zelfs de bijdragen van vedetten als Kerrier District en Black Disco Devil Club niet boven uit. Een spannend begin dus, gevolgd door een zwakke tweede helft.

Deel dit artikel: