http://www.kindamuzik.net

ernaast

Onze laatste liverecensie.

Meindert Talma in De Amer.

Onze laatste albumrecensie.

M.I.A. weet wat ze wil.

Ons laatste interview.

Sin Ropas: scheuten en zwarte turf.

Onze laatste video.

Colin Benders: het geluk van de modulaire synthesizer.

Turin Brakes | Ether Song

Radiohitjes voor het grote publiek.
CD, Source/Labels

Tekst: Hans van der Linden

Publicatiedatum: 07 maart 2003

Ik herinner me het moment nog exact waarop ik 'State of Things' voor het eerst hoorde. Totaal verrast door het broeierige effect dat het refrein creëerde, kon ik moeilijk geloven dat dit nummer van een Britse groep afkomstig was. Tijdens hun concert op Pukkelpop in 2001 werd duidelijk dat dit nummer niet echt representatief was voor hun oeuvre. Op hun debuut stonden wel een aantal aardige nummers maar die waren toch eerder in het traditionelere singer-songwriter-wereldje te situeren.

Het duo Olly Knights en Gale Paridjanian bracht sinds 1999 een aantal EP's uit, in 2001 gevolgd door The Optimist LP. Hun populariteit bereikte sindsdien in de UK ongekende hoogten. Ze speelden in Top Of The Pops, op de grotere zomerfestivals en in een aantal uitverkochte grote zalen in Londen. Van The Optimist LP werden intussen al meer dan 200.000 exemplaren verkocht. Binnenkort ligt hun tweede CD in de winkel en deze zou wel eens voor hun grote doorbraak kunnen zorgen. In tegenstelling tot The Optimist LP die vol stond met mooie, akoestische popliedjes, bewandelen ze op Ether Song een ander pad. Op zich onderscheiden de songstructuren zich niet echt van het oudere werk, 'Average Man' klinkt zelfs aangenaam, doch de plaat is nogal op een vreemde manier geproduced. De songs klinken als Amerikaanse folkrock en het geheel doet nogal soft aan. Verder komt de stem vaak zagerig over en de plaat staat bol van de arrangementen.

Wilden ze deze plaat werkelijk zo laten klinken? Het is wel een feit dat ze weg wilden van het geluid van hun vorige plaat. Voor de opnames zijn ze naar Los Angeles getrokken om de productie in handen te geven van Tony Hoffer die al eerder met Beck, Air en Supergrass samenwerkte. Dit alles maakt dat de plaat zelfs na een paar luisterbeurten flink blijft tegensteken maar de universele productie zou wel eens een groot publiek kunnen aanspreken.