
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
TJO staat voor Tara Jane O'Neil, een gerespecteerd beeldend kunstenares uit Portland, die haar werk reeds over de hele wereld verspreid zag. Haar muzikale merites zijn tot dusver minder opgemerkt gebleven, ondanks verdienstelijke pogingen met het art-punk ensemble Rodan, of de soft-folk van Retsin. Onder meer Sebadoh, Papa M en Jackie-O-Motherfucker haalden hun voordeel uit de veelzijdigheid van O'Neil als multi-instrumentaliste. A Raveling is een vier songs tellende ep, die de voorbode vormt van een nieuwe soloplaat, de vierde in de rij reeds.
Het aanbod dat we hier geserveerd krijgen, klinkt opvallend donker en mijmerend. De stem van O'Neil is helder als glas en reminisceert afwisselend aan Cat Power, Emiliana Torrini, Julee Cruise en onze eigen Chacda. Songs houden het midden tussen akoestische country ('All Mine Eyes') en lo-fi folk ('Don't Slip'), waarbij de omkadering niet meer vergt dan een spaarzame cello en wat luttele percussie. 'The Phoenix' tenslotte is een intiem eerbetoon aan Judee Sill, een songschrijfster in de traditie van Joni Mitchell en Carole King, die gezien haar tragische levensloop (ze werd amper vierendertig) gerust het vrouwelijke equivalent van Nick Drake mag genoemd worden.
Ook over TJO lijkt het laatste woord nog niet gezegd. Dat het Madrileense platenlabel Acuarela haar onder de vleugels nam, is alvast een goed omen. Schoonheid kan dan wel verblinden, genoeg krijg je er nooit van.
http://www.kindamuzik.net/recensie/tjo/a-raveling/12910/
Meer TJO op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/tjo
Deel dit artikel: