
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Om de immer rondspokende hokjesgeest in de metalscene te omzeilen, prijst Threat Signal uit Canada zichzelf aan met modern metal. Het predikaat is vooral van toepassing op de gladgestreken productie van Vigilance, die geen Pro Toolsgereedschap onbenut laat en klinkt alsof elk instrument zich binnen enkele centimeters van je gezicht bevindt.
De moderne metal waar Threat Signal mee te koop loopt is in feite een dwarsdoorsnede van allerlei genres die sinds de jaren tachtig het landschap gekenmerkt hebben. Met heavy metal, thrash, industrial en progressieve metal als belangrijkste pijlers. Zanger Jon Howard wisselt zijn geschikte schreeuw, bij wijze van nu-metalnawee, af met de inwisselbare uithalen waar de Linkin Parks van deze wereld zich mee bedienen. Een trucje dat eerder achterhaald dan modern aandoet.
Threat Signal is met zijn tweede album het Canadese antwoord op Mnemic en Soilwork, terwijl de band zeer waarschijnlijk liever in het gezelschap van Strapping Young Lad en Meshuggah verkeert. Om in die laatste categorie te belanden mist Threat Signal eigenheid en venijn. De harten van de verdienstelijke ritmesectie en de klassiek aandoende gitaarsolo's zitten dan wel op de goede plek, het totaalbeeld leunt te veel op de populaire metal uit het vorig decennium, waarin verzaakt werd om tijdloze albums uit te brengen.
De verrassingsaanval is een beproefde techniek om te scoren en tegelijkertijd het tegenovergestelde van het voorspelbare een-tweetje tussen staccato en open spel dat Threat Signal eindeloos blijft herhalen. Om internationaal mee te tellen moet de opvolger van Vigilance agressiever aanvallen en zich van een eigen, originele tactiek bedienen.
http://www.kindamuzik.net/recensie/threat-signal/vigilance/20691/
Meer Threat Signal op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/threat-signal
Deel dit artikel: