
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Wat een bejaardentempo’s! Het zou een goed idee kunnen zijn om de rauwe punk van Rancid wat op te fleuren met The Sweet/Mud-achtige glamrock, maar dan moet je het wel met een beetje vaart brengen. The Yo-Yo’s spelen het liefst nog trager dan Black Sabbath, misschien vanuit het oogpunt dat je het na je twintigste pint ook nog moet kunnen meelallen. Of hun eigen inname van grote hoeveelheden van diverse verdovende middelen – de band is gevormd rond de bassist van de op dat gebied beruchte Wildhearts – heeft gemaakt dat ze gewoon niet sneller meer kunnen.
Hoe het ook zij: deze old school punk lijkt vooral gericht op een doelgroep die onderhand meer tatoeages dan haar heeft en al eens ergens van afgekickt is of dat nog van plan is te doen. Ooit. Als het uitkomt. Zij mogen lijzig meezingen met ‘Tattoos Don’t Last Forever’ en ‘AA Holiday’. De rest van ons is ondertussen in slaap gedommeld.
http://www.kindamuzik.net/recensie/the-yo-yo-s/given-up-giving-up/11631/
Meer The Yo-Yo's op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/the-yo-yo-s
Deel dit artikel: