
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Ok, we zijn weer eens beland bij de buitencategorie. Oftewel: is dit nog muziek? Altijd leuk, zulke vraagstukken. Wat betreft het eerste deel van deze split-cd - Sumugan Sivanesan - komen we er niet zo makkelijk uit. De man gebruikt net zo makkelijk kille, zachte drones als snoeiharde digitale noise. En hoewel we die noise niet altijd hier kunnen verdragen op het KindaMuzik-kantoor, is dat andere, aanmerkelijk zachtere gedeelte heel goed te pruimen. De witte ruis zorgt ervoor dat je verbeeldingskracht aan het werk gaat, waarna de vrije associaties hun werk kunnen doen, en je uiteindelijk uitkomt bij levenloze planeten, grote uitgestorven fabriekshallen waarin de wind vrij spel heeft en naar hartelust kan resoneren tussen alle verlaten machines.
Durán Vázquesz behoudt iets meer de connectie met de muzikaliteit en laat zijn gevonden geluiden hun eigen melodie vormen. Geen vrolijke melodietjes trouwens; ook hier wordt je geest losgelaten in een geluidstuin waarin je moeilijk in het rond kunt gaan springen. Wederom geen mensen te bekennen, maar het is duidelijk dat ze nog niet zo heel lang geleden over deze oppervlakte rondzwierven. Hun erfenis is nog zichtbaar, maar begint al duidelijk te lijden onder invloed van buitenaardse elementen. Behoorlijk fascinerend, voor wie het horen wil.
http://www.kindamuzik.net/recensie/sumugan-sivanesan-dur-n-v-zquesz/product/5103/
Meer Sumugan Sivanesan / Durán Vázquesz op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/sumugan-sivanesan-dur-n-v-zquesz
Deel dit artikel: