
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Nu de Tindersticks, hoe charmant en mooi hun muziek ook mag zijn, al een aantal jaar weinig opzienbarends meer op plaat hebben weten te krijgen, moet het zanger Stuart A. Staples een goede zet hebben geleken om wat eens in zijn eentje te gaan proberen. Solo redt Staples het, maar het is met de hakken over de sloot.
En dat is niet omdat de Tindersticks-zanger nou zo’n matig album heeft afgeleverd. Vooral het eerste gedeelte van Lucky Dog Recordings 03-04 is heel best te pruimen. Daar klinkt de muziek verfrissend, wordt het experiment niet geschuwd en laat Staples eens wat anders horen dan het muzikale drijfzand waarin hij en zijn band de afgelopen jaren zijn weggezonken. Een beetje gedrone op een orgeltje, wat gerommel op een gitaar en soms een overstuurde saxofoon. De muziek lijkt te zijn ontstaan uit zo maar wat gepiel in een studio, maar mooi en sfeervol is zij wel. En in elk geval anders.
Gaandeweg de plaat wordt het echter allemaal wat minder. Het experiment wordt er een beetje uitgehaald en we luisteren gewoon weer naar liedjes op zijn Tindersticks. Daar is natuurlijk niets mis mee, maar we hebben het allemaal al eens eerder gehoord. Op verscheidene voorgaande Tindersticks-albums, bijvoorbeeld. En dan ontgaat je het nut van de soloplaat een beetje. Zelfs als Yann Tiersen meespeelt op piano.
Juist het lukrake gepiel op instrumenten lijkt Staples nieuwe perspectieven te bieden. Jammer dat hij het niet heeft aangedurfd om met wat meer experiment een hele cd te vullen. Want nu hebben we een cd die voor de helft interessant is en voor de andere helft uit, weinig toevoegende, Tindersticks-kliekjes bestaat.
http://www.kindamuzik.net/recensie/stuart-a-staples/lucky-dog-recordings-03-04/10091/
Meer Stuart A. Staples op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/stuart-a-staples
Deel dit artikel: