• achtergronden
• DE 7EVEN
• video's
• agenda

ernaast

Stuart A. Staples | Leaving Songs

Heilige Tindersticks-vuur terug opgelaaid
CD, Beggars Banquet/V2

Tekst: Dieter Craeye

Publicatiedatum: 20 juni 2006

Tindersticks-fans van het eerste uur kunnen het smachten staken: dit is dé plaat die hen terug in de armen van hun held(en) van weleer moet/zal sluiten. Het heeft even geduurd, acht jaar zullen de criticasters beweren. Daar valt aardig wat voor te zeggen, Simple Pleasure, Can Our Love … en vooral Waiting for the Moon waren inderdaad knappe stijloefeningen, maar slaagden er op geen enkel moment in de magie van de eerste drie Tindersticks-platen op te roepen.

Stuart A. Staples was gelukkig de eerste om dat te beseffen. Hij zette de groep in 2004 op non-actief en ging zijn weg solo. Helaas bleven we ook bij het vorig jaar verschenen Lucky Dog Recordings 03-04 een beetje op onze honger zitten. Leaving Songs slaagt er nu op indrukwekkende wijze in die neerwaartse spiraal om te buigen.

Kosten noch moeite werden gespaard; Staples nam het vliegtuig naar Nashville om er aan de zijde van Mark Nevers (Lambchop) het songmateriaal in te blikken. Het resultaat bleek echter niet afdoende en de favoriete bard van bovengetekende ging in Londen opnieuw aan de slag. Het country-uitje blijkt echter geen verloren moeite geweest. Zo schiet ‘Which Way the Wind’ er tussen een akoestische gitaar en gracieus opkringelende strijkers behoorlijk gezwind vandoor en weerklinkt er een gedesoriënteerde lap steel in ‘One More Time’ en ‘This Old Town’.

Maar het wordt nog beter en vooral mooier, met name daar waar de songs in oogstrelende pasteltinten gedrenkt zijn. ‘The Path’ bijvoorbeeld, met de bedwelmende achtergrondzang van Gina Foster en de heerlijk op en neer stuiterende orgelaccenten van David Boulter. Het handelsmerk bij uitstek blijven eerlang Stapels’ duetten. Onvergetelijk zijn diens harmonische samenzweringen van weleer met Carla Torgerson (‘Travelling Light’) en Ann Magnusson (‘Buried Bones’). Hier doet hij het hartstochtelijk met Maria McKee in ‘This Road Is Long’, maar stokt de adem pas helemaal bij ‘This Leaving Feeling’. Lhasa De Sela kennen we nog van ‘Sometimes It Hurts' (uit het laatste Tindersticks-album) en haar fascinerend solowerk (uw platencollectie is niet compleet zonder The Living Road), maar wat ze in dit manke liefdesverhaal met de bariton van Staples doet, is voer voor lyrische poëten.

Amper te negeren is ook ‘Goodbye to Old Friends’ (“I catch myself in the mirror / and I remember I got to do something about my life”), Stuarts (weliswaar erg kortstondig) afscheid aan de sigaret. Opnieuw is Foster daar voor vocale ondersteuning, de percussie is hemels, blazers steken ten gepasten tijde een tandje bij en ook het geanticipeerde werk van Thomas Belhom (Amor Belhom Duo) dwingt ontzag af. Denk aan ‘Bathtime’ in een lagere versnelling en je komt al een heel eind.

De kaarten zijn geschud, het heilige vuur terug opgelaaid: Leaving Songs behoort tot het beste wat Stuart A. Staples op plaat zette sinds Curtains. Meer nog: de helft van het songmateriaal was er niet eens uit de toon gevallen. De repeattoets heeft het niet onder de markt de afgelopen dagen.

http://www.kindamuzik.net/recensie/stuart-a-staples/leaving-songs/13198/
Meer Stuart A. Staples op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/stuart-a-staples