• achtergronden
• DE 7EVEN
• video's
• agenda

ernaast

Phill Niblock | Touch Five

Het is wat het is. En blijft, gelukkig.
2 CD, Touch/Dense

Tekst: Sven Schlijper

Publicatiedatum: 20 oktober 2013

In meerdere interviews in Working Title, een bundeling gesprekken met en artikelen over Phill Niblock, herhaalt de componist/filmmaker: "De muziek is het statement dat ik van plan was te maken. Het moet niet ergens naartoe leiden. Dit is alles wat je krijgt; het gaat er niet om te ontwikkelen tot iets anders." Doe vooral niets spectaculairs, daar is het niet voor bedoeld. Als je dat wel doet, is het precies daar waar het stuk vervelend wordt.

Het is voorstelbaar dat je meent dat er best wat meer mag gebeuren in Niblocks composities, maar dan heb je dus pech, ook met Touch Five. Daar heerst de microtonale drone in de resonantie van cello, harp of gitaar in vijf lange werken. Niblock presenteert de microscopisch verschuivende tonen langs één akkoord, één noot die compromis- en meedogenloos is. Let wel: zijn werken vereisen een extreem hoog afspeelvolume; pas dan komt de rijke, diepe en intense schakering als bedoeld voor het voetlicht.

Phill Niblock, die dit jaar tachtig jaar is geworden, maakt de stukken slechts omdat hij zelf de luisterervaring ervan wil ondergaan. Wat een ander erbij voelt, moet zij of hij weten. Veel hangt daarin trouwens af van het natuurlijke timbre van het instrument in kwestie. Die keuze is niet toevallig, zoals niets dat is in het werk van Niblock. De massieve, monumentale en majestueuze klankmuren lijken zodoende wel op een puur mathematische exercitie en in de conceptuele en qua uitvoering uiterst nauwgezette werkwijze raakt Niblock aan bijvoorbeeld Sol LeWitt.

Yves Klein sprong de (hemelse) leegte tegemoet met monochrome schilderijen, veelal in blauw of de monotone symfonie ervan. Met subtiele laag op laag schilderden Mark Rothko en Barnett Newman hun ervaring of interpretatie van het tijdloze sublieme. Niblocks muziek is niets dan lucht in trilling (zijn films niets dan licht op doek) en dus immaterieel, maar neemt daar waar minimaal extreem maximaal wordt bezit van de ruimte en ontzagwekkend genoeg ook van de tijd. Het is in de schijnbare eeuwigheid van deze composities dat er heel veel gebeurt en alles toch onveranderlijk is. Het is wat het is. En blijft, gelukkig.

http://www.kindamuzik.net/recensie/phill-niblock/touch-five/24394/
Meer Phill Niblock op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/phill-niblock