http://www.kindamuzik.net

ernaast

Onze laatste liverecensie.

Meindert Talma in De Amer.

Onze laatste albumrecensie.

M.I.A. weet wat ze wil.

Ons laatste interview.

Sin Ropas: scheuten en zwarte turf.

Onze laatste video.

Colin Benders: het geluk van de modulaire synthesizer.

NER*D | Fly or Die

NER*D kan torenhoge verwachtingen niet waarmaken.
CD, Virgin

Tekst: Mathias Vermeulen

Publicatiedatum: 22 maart 2004

Bent u fan van de Neptunes? Dat producersduo uit Virginia dat de popmuziek een schop onder de kont verkocht met hun futuristische mix van tegendraadse hiphopbeats, gestroopte r&b en digitale funk? Die twee heren die ervoor zorgden dat luisteren naar singles van Britney Spears, Nelly en Justin Timberlake - to name but a few - cool werd bevonden? Dan kan u nu stoppen met lezen.

Want deze nieuwe plaat van N*E*R*D, het hobbyproject van de heren Pharell Williams en Chad Hugo, is niet voor Neptunes-fans bestemd. "We wanted to do something different, appeal to more types of people," aldus Chad Hugo. Eraan toevoegend: "We mainly just made this record for us and all the people that run with us, the underdogs." Ik weet niet of u een "underdog" kent die net een eigen kledinglijn heeft opgestart. Of een aanbod om voor 150.000$ een nummer te produceren weglacht. Of door de Amerikaanse hiphopbijbel 'The Source' vorig jaar als een van de zes machtigste mensen in de hiphopwereld werd bestempeld. Maar dit terzijde.

Waar de Neptunes, aangevuld met rapper Shae en begeleidingsband Spymob, op In Search of… twee jaar geleden de quasi-perfecte symbiose van hiphop, pop en rock wisten neer te zetten, is op Fly or Die geen hiphop meer te bespeuren. Als u Steely Dan stiekem opwindend vond, is de titelsong gegarandeerd een adrenalinestoot. Anderen kunnen op de skip-toets drukken. 'Backseat Love' is zo vervelend als verf zien drogen en opener 'Don't Worry about It' wordt alleen gered door een honingzoete zanglijn. Wanneer op 'Jump' dan nog eens Good Charlotte wordt uitgenodigd om mee te komen zingen over tieners die tegen mama en papa rebelleren, begonnen wij het ergste te vrezen.

Geblaf kondigt echter beter tijden aan. Op 'She Wants to Move' smeden handclaps, een Basement Jaxx-gitaar en gekreun een rituele indianendans die on-weer-staan-baar is. 'The Way She Dances' is pop met een grote P en ook 'Drill Sergeant' is pop pur sang. Pharell houdt van de Beach Boys en dat is duidelijk te horen. 'Trasher' gooit hiphopshouts, gospelpiano's en violen in de strijd en op 'Maybe' mogen Lenny Kravitz en ?uestlove (The Roots) respectievelijk de gitaar omgorden en de drums beroeren.

De goegemeente (alsook ondergetekende) had op voorhand deze cd al in zijn armen gesloten. De nieuwe N*E*R*D? Die kon toch niet anders dan fantastisch zijn? Wel, dat is hij niet. In Search of… werd teruggetrokken, herwerkt en dan opnieuw uitgebracht. Misschien een idee voor deze Fly or Die?