
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Lieflijke ambient gitaartonen die tot een drone versmelten: een heerlijke manier om je plaat te openen. Feel-good muziek, weetjewel. Maar dan, heel zachtjes maar steeds harder, wordt er licht vervormde uitzinnige vrouwenzang in de mix gegooid, met als effect een zeer verontrustende sfeer. Het geluid van gekte, van gestoordheid. Of in ieder geval de soundtrack bij de film. Het blijkt typerend voor het hele North Head. Lovely Midget aka de Nieuw-Zeelandse Rachel Shearer gaat voor het contrast tussen lieflijk en lelijk, tussen licht en donker, tussen helder en gestoord. Ergens tussen de zachtheid van Brian Eno en de hardheid van drone meester Daniel Menche in, zoiets. Omgevingsgeluiden vallen samen met instrumentatie en vormen daarna een onlosmakelijk geheel. En dat doet ze erg overtuigend, want juist door die contrasten blijft de ambient overal spannend. Mooie plaat.
http://www.kindamuzik.net/recensie/lovely-midget/north-head/4921/
Meer Lovely Midget op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/lovely-midget
Deel dit artikel: