
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
In een mistig verleden, zo tussen 1993 en 1995, was Ken Ishii de man, De Japanse Derrick May, een van de grootste post-Detroit beloften die naast producer van klassieke tracks als 'Extra' en de verplichte albums als Innerelements en Jelly Tones ook een prettig eclectische DJ bleek te zijn (check zijn prachtige bijdrage aan Sonys Mix-Up serie). Ergens in de tweede helft van de jaren negentig had hij moeite om in de spotlight te blijven, ongetwijfeld gerelateerd aan het chaotische beleid van zijn label-in-verval R&S.
En dus lijkt Future In Light uit het niets te verschijnen, op een ander label en met een nieuwe sound. De plaat is bijzonder makkelijk te duiden: de abstractie van zijn vroege werk (de techno variant van de Zen rots tuin) is compleet verdwenen. Daarvoor in de plaats lijkt Ishii een simulacrum te hebben geconstrueerd van Underground Resistance. 'Awakening' zet meteen de toon als ode aan het klassieke 'Jupiter Jazz'. Ishii laat de duistere kant van U.R. en Red Planet voor wat het is en zoekt inspiratie bij de zonnige, vrolijke kant van de Detroit grootheden. Tussendoor is er nog plek voor wat invloed van Carl Craigs meer ruige kant op 'Future Is What We Are' en 'Melting Point'.
Uiteindelijk kan Future In Light geen grote vernieuwingen brengen, daarvoor is het geluid dat Ishii verkent te bekend. Hij weet enkele mooie details aan te brengen en schuwt op 'Presto' het veredelde beukwerk ook niet. Wat overblijft is een collectie zeer dansbare tracks waar veel DJ's en dansers plezier aan kunnen beleven.
http://www.kindamuzik.net/recensie/ken-ishii/future-in-light/2926/
Meer Ken Ishii op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/ken-ishii
Deel dit artikel: