http://www.kindamuzik.net
ernaast
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Kelvin Raah | Oxymoron
Oostenrijker haalt net geen Ninja Tune-niveau.
CD, temp/N.E.W.S
Tekst: Mathias Vermeulen
Publicatiedatum: 01 april 2005
Oostenrijk en down-tempo zijn sinds het midden van de jaren negentig twee handen op een buik. Lounge-lizards als Kruder & Dorfmeister schreven geschiedenis met hun K&D Sessions en sleepten in hun succes andere sofasurfers als Markus Kienzl en Waldeck mee. The Sound of Vienna was een hype – en trouwens ook de naam van een goede compilatiereeks; gaat u maar eens op zoek bij uw lokale platenboer – en Weense artiesten stonden garant voor kwaliteit.
Inmiddels is samen met Kruder & Dorfmeister de Weense sound wat verloren gegaan. Maar uit het zuiden van Oostenrijk kruipt na jaren stilte Kelvin Raah uit de schaduw van... ja, van wat eigenlijk? De man heeft er al een carrière van dertig jaar in de muziek op zitten. Eerst als gitarist en bassist in verschillende experimentele (art)rock- en jazzbands, vanaf eind jaren tachtig als fulltime elektronica- en multimediaspecialist. Raah is niet zo luchtig als zijn landgenoten; vaak heerst er onderhuids een dreigende sfeer. Zuid-Oostenrijk lijkt bij tijden Twin Peaks wel.
Opener ‘Radio Edit’ zal u dan ook – de titel ten spijt – alleen op de radio horen als achtergrond bij een reportage over seriemoordenaars of meisjes die zijn achtergelaten in een Roemeens weeshuis. ‘Finecut’ klinkt als een Kruder & Dormeister-track die op een te hoog toerental wordt gedraaid. ‘Serpentine’ zou van The Cinematic Orchestra kunnen zijn, maar dan wel een b-kantje van ons favoriete orkest. Net niet dus.
Het hoogtepunt van de plaat is het xylofoonmotiefje in ‘Gin Fizz’, dat spijtig genoeg na tachtig seconden de nek wordt omgedraaid door een electronicabrij die zo dik en papperig aanvoelt dat je er spontaan van zou beginnen te braken. Maar dat kan ook aan ons liggen natuurlijk.
De combinatie van experimentele hiphopbeats en jazzstructuren komt eigenlijk alleen goed tot zijn recht in ‘Flussabwärts’ – samen met het titelnummer het enige nummer dat de in de bio aangehaalde Ninja Tune-vergelijking kan evenaren. Gesamplede blazers en drumvegen gedijen hier mooi op de warme hiphopbeats. Eindoordeel? Na enige aarzeling toch nog gedelibereerd.
http://www.kindamuzik.net/recensie/kelvin-raah/oxymoron/9012/
Meer Kelvin Raah op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/kelvin-raah
Deel dit artikel: