
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
“Subject to Change without Notice” is eigenlijk een goede beschrijving van de derde plaat van Keelhaul. Nadat een paar maten mathrock op ‘The Gooch’ de tocht ingezet hebben, val je van het ene ritme in het andere. Iedere facet wordt een paar maten vastgehouden zodat er een repetitief organisch geheel ontstaat. Mathrock, metal en industrial zijn de bouwstenen waarmee Keelhaul het moet doen en dit klinkt krachtig en agressief.
De machine klinkt goed geolied en terwijl Keelhaul vooruit raast laat het combo uit Cleveland een spoor van verbijstering achter. De eerste vijf nummers gaan in elkaar over zonder dat je het merkt. Stemmen klinken agressief doch duiken eerder sporadisch op. Doordat Subject to Change without Subject grotendeels instrumentaal is, verdwijnt de vergelijking met The Oxes maar niet uit je hoofd, met dien verstande dat Keelhaul door de bombast minder subtiel klinkt. Ook het gitaargeluid van Prong passeert menigmaal.
Na een twintigtal minuten duikt er een rustpunt op. ‘HMG’ is een rustig gitaarriedeltje dat je eerder aan Metallica zou toeschrijven. In ‘Tits of War’ steken 70’s metalinvloeden de kop op. De logge riffs en solo’s kennen een abrupt einde alsof de tape vastloopt. En dan zijn ze weer vertrokken. Stilaan duiken er meer rustige passages op en na de flarden van een telefoongesprek davert het nog wat na op ‘Burlinolinol’.
De agressie druipt ervan af en het is aangenaam meedeinen op Subject to Change without Subject. Maar het is toch wat te eenvormig en niet subtiel genoeg om het verschil te maken.
http://www.kindamuzik.net/recensie/keelhaul/subject-to-change-without-notice/4952/
Meer Keelhaul op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/keelhaul
Deel dit artikel: