
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Na anderhalve plaat, respectievelijk het solide langspeeldebuut Nowhere Now Here en de onnodige miniplaat Everybody's Gold, maakt de in Australië woonachtige Schot Karl Broadie nog steeds mooie, afgeronde liedjes voor een volwassen luisterpubliek.
Krullenbol Karl laat op zijn nieuwe cd Black Crow Callin', opnieuw horen dat hij over een doorleefde zangstem beschikt, die uitermate geschikt is voor vertellende liedjes met toepasselijke namen als 'Long, Long Way', 'Poor Old Lonely Me' en 'Sad Eye'.
In zijn eentje is Karl Broadie wel een tikkeltje aan de saaie kant om naar te luisteren. Pas als hij in het einde van het zachtjes rockende 'It Lasts' de hulp van Kevin Bennett inschakelt, wordt er pas echt leven in de goedgeluimde americana geblazen. De up-tempo songs en die momenten waarin hij met andere muzikanten samenwerkt, overtuigen nog het meest.
Maar toch, dat zo´n jonge singer-songwriter als Broadie al op z'n derde cd doorgaans klinkt als een Bob Dylan in rustte, baart ons toch een klein beetje zorgen.
Op Black Crow Callin' lijkt hij dat godzijdank zelf ook door te hebben, waardoor er voldoende valt te genieten. En omdat we de kwaadsten niet zijn, geven we onze verre vriend toch nog een nieuwe kans.
http://www.kindamuzik.net/recensie/karl-broadie/black-crow-callin/9900/
Meer Karl Broadie op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/karl-broadie
Deel dit artikel: