• achtergronden
• DE 7EVEN
• video's
• agenda

ernaast

Juliette Lewis | Terra Incognita

Nieuwe koers, zelfde resultaat.
CD, Roadrunner/CNR

Tekst: Martÿn ter Haar

Publicatiedatum: 03 oktober 2009

Juliette Lewis heeft een ongrijpbaar charisma, waardoor ze het in een door Playboynormen gedomineerd Hollywood met haar androgyne verschijning tot filmster kon schoppen. Ze wordt zelfs sexier, naarmate ze zich in meer bizarre outfits hijst. Dat contrasteerde nogal met de dertien-uit-een-dozijn rock die ze met haar band The Licks op haar vorige twee platen liet horen. Dat deze platen toch geslaagd zijn, kan puur op het conto van de intense, door Patti Smith en PJ Harvey beïnvloede voordracht van Lewis worden geschreven.

Lewis vond zelf ook dat ze The Licks ontgroeid was, zette ze aan de kant en begon te werken aan materiaal met meer diepgang. Op het nieuwe, als soloplaat gepresenteerde album, bezoekt ze Terra Incognita. Dat doet ze samen met producer Omar Rodriguez-Lopez, van The Mars Volta en tien jaarlijkse soloplaten vol progjazzgenoedel.

Het lijkt een ideale combinatie: Lewis kan profiteren van de muzikale kunde en vindingrijkheid van Rodriguez-Lopez, wiens neiging tot geknutsel in toom wordt gehouden door het liedjesstramien dat Lewis hem oplegt. Helaas pakt het op Terra Incognita slechts een paar keer zo uit.

Uiteindelijk komt het er op neer dat Lewis geen topsongschrijfster is. Meer dan drie of vier voltreffers levert ze niet af. Vooral de rustige nummers blijven ook in Rodriguez-Lopez' meerlagige productie meestal bleekjes. Heel erg fout is de poging tot authentieke blues in 'Hard Lovin' Woman'.

Maar als het werkt, dan knalt het ook meteen met een enorme kracht de huiskamer in. Zo doet 'Ghosts' zijn naam eer aan: Lewis' hese stem klinkt enorm op de voorgrond en laat de rillingen al over je rug lopen, terwijl Rodriguez-Lopez het in de diepte onheilspellend laat ratelen en knisperen. Ook in 'All Is for God' - op elk Lewisalbum staat tot nu toe een gospelrocker - is de Heilige Geest duidelijk aanwezig.

Het beste nummer is echter het eerste: 'Noche Sin Fin' is de ultieme Mars Voltasingle, als The Mars Volta singles zou hebben gemaakt en een zangeres had gehad in plaats van dat krijsende speenvarken.

Zo is Terra Incognita ondanks alle veranderingen een typische Juliette Lewisplaat: veel opvulling, maar uiteindelijk toch de moeite waard door de sterke nummers.

http://www.kindamuzik.net/recensie/juliette-lewis/terra-incognita/19203/
Meer Juliette Lewis op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/juliette-lewis