• achtergronden
• DE 7EVEN
• video's
• agenda

ernaast

Insane Clown Posse | The Wraith of Shangri-La

Het feit blijft staan dat je of van deze band houdt, of ze haat
CD, Psychopatic Records/CNR Music

Tekst: Bart Nijssen

Publicatiedatum: 01 februari 2003

Je houdt ervan of je haat ze. Een middenweg lijkt er niet te zijn bij Insane Clown Posse. Al meer dan 10 jaar bestookt dit carnavaleske duo de muziekscene met haar theatrale, met rock doorspekte hip-hop. Toch knap dat je het dan voor elkaar krijgt om meer dan 1.000.000 zeer trouwe fans (de zogenaamde "Juggalo's", waarvoor lijkt te gelden 'eens een Juggalo, altijd een Juggalo') wereldwijd achter je te krijgen, zonder ook maar ooit echte support te krijgen van bekende radio- en tv-zenders.

Enige uitleg om de band te kunnen begrijpen, is wel nodig. Voorheen bekend als een van de drie rappers bij de Inner City Posse, kreeg vocalist Violent J in 1991 een droom over "The Dark Carnival", iets wat wel wat weg heeft van een soort religie. Voor de Dark Carnival kreeg hij de opdracht om zes albums te maken (de zogenaamde 'Joker's Cards') en na de zesde Joker's Card zou het einde der tijden naderen. Samen met eveneens voormalig Inner City Posse-rapper Shaggy 2 Dope veranderde hij de naam van de band in Insane Clown Posse en een krap jaar later verscheen de eerste Joker's Card getiteld The Carnival of Carnage. In de loop der jaren verschenen aan de lopende band de overige Joker's Cards (waarvan The Great Milenko uit 1997 met gastbijdragen van Alice Cooper en Slash als een van de meest succesvolle), bij vlagen afgewisseld met wat tussendoortjes zoals de verzamelaars Forgotten Freshness en de dubbelaar Bizaar/Bizzar (die overigens wel separaat van elkaar verkocht werden).

Lang keken de fans uit naar de verschijning van de zesde en laatste Joker's Card, die eind 2002 dan eindelijk verschenen is in de vorm van The Wraith of Shangri-La. Muzikaal gezien gaat de plaat terug naar de tijden van The Great Milenko en The Amazing Jeckel Brothers (1999). Voorganger Bizaar/Bizzar (2000) leek iets meer naar de old-school hip-hop terug te gaan, maar The Wraith is weer een onvervalste rap/rock-plaat, met de nadruk op hip-hop. De teksten zijn nog steeds even scherp en ook de Faygo (frisdrank waarmee de band aardig in de rondte weet te smijten tijdens optredens) is nog aanwezig. Toch is er iets wezenlijks veranderd ten opzichte van al haar voorgangers; de band lijkt eindelijk het licht gezien te hebben en is een stuk positiever geworden. Dat is ook aan de schminck van de beide heren te zien; naast het bekende zwart met wit zijn ook kleuren als rood en blauw terug te vinden op hun gezichten. Het duo heeft dan ook aardig wat uit te leggen op deze zesde Joker's Card die zoals gezegd het einde inluidt van The Dark Carnival. De laatste track 'Thy Unveiling' is wat dat betreft ook de sleuteltrack; de hele opzet van The Dark Carnival wordt hierin samengevat en het is dan ook logisch dat teksten van nummers van voorgaande Joker's Cards voorbij komen. Met eerste single 'Homies' brengt Insane Clown Posse voor een laatste keer ode aan die zeer trouwe fanbasis, hoewel het einde van The Dark Carnival natuurlijk niet het einde van Insane Clown Posse hoeft te betekenen. Wat de fans te wachten staat, blijft echter nog even onbekend.

Ook met The Wraith of Shangri-La op zak, blijft het feit staan dat je of van deze band houdt, of ze haat. Wat mij betreft mag het eerste zijn.

http://www.kindamuzik.net/recensie/insane-clown-posse/the-wraith-of-shangri-la/2393/
Meer Insane Clown Posse op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/insane-clown-posse