
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Duitse bands die in het Engels zingen kom je niet zo gek veel tegen. Duitse bands die in accentloos Engels zingen zijn helemaal dungezaaid. Lisa von Billerbeck (hoe Duits wil je het hebben?) van het Berlijnse I Might Be Wrong doet het op Circle the Yes met verve. In twinkelende, wavy zondagmiddagsongs die tussen The Notwist en The Album Leaf geplaatst kunnen worden.
Alle tien nummers bevinden zich op dezelfde golflengte. Ze zijn gemaakt rond de meanderende, repetitieve zanglijnen van Von Billerbeck. Met een prettig, haast kinderlijk stemgeluid dat een onderdrukte snik verraadt, bezingt ze haar onzekerheden over allerlei onderwerpen.
Dit werkt in de eerste paar nummers uitstekend, maar na verloop van tijd treedt toch een soort verzadiging op. Met als oorzaak dat alles erg op elkaar gaat lijken. Voor elke song geldt: een minimalistisch begin, waarna de zang inzet. Vervolgens komen versterkte folkgitaarlijnen erbij die om de aandacht vechten met subtiele elektronica, waarna een zanglijn zich herhaalt tot het einde.
Er openbaren zich enkele fraaie melodie- en zanglijnen, zoals het simpele, doch uiterst melancholieke refrein van 'Jalopy', de barokke elektronica in 'Salomon', of het gestoei met beats in 'Pick a Panel'. Toch kan dit alles niet verhullen dat de eenvormigheid overheerst, waarbij Von Billerbeck soms iets te gekweld zingt.
Een goed, melancholiek indiepopnummer kan I Might Be Wrong schrijven. Toch is het nog iets te braaf en gepolijst wat de band laat horen op Circle the Yes. Benieuwd met wat voor songs ze op de proppen zouden komen na een moordend tourschema. Want een echt indrukwekkende plaat hebben de jonge Duitsers zeker in zich.
http://www.kindamuzik.net/recensie/i-might-be-wrong/circle-the-yes/20677/
Meer I Might Be Wrong op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/i-might-be-wrong
Deel dit artikel: