
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Vroeger – zo’n 25 jaar geleden – was alles natuurlijk beter. Toen bestond Pokémon nog niet, maar had je Bananaman, Superted en Seabert en natuurlijk: He-Man and the Masters of the Universe. Wie zich vooral die laatste niet meer herinnert, moet maar eens naar de metalband Gwar kijken. De vijf bandleden lijken zo weggelopen te zijn uit een willekeurige aflevering van de superheld die tegen de kwaadaardige Skeletor streed voor het behoud van het universum.
In tegenstelling tot He-Man, heeft Gwar in zijn lange carrière vooral tegen zichzelf gestreden. Met de opvallende verschijning en dito liveshow waarin van alles gebeurde, is de band zelden echt serieus genomen op het muzikale vlak, en het is Gwar nog nauwelijks gelukt om dat juk eens van zich af te gooien. Dat dat met War Party wél gaat gebeuren valt te betwijfelen, maar feit is wel dat Gwar, na enkele jaren van relatieve stilte, een van zijn beste albums heeft afgeleverd.
Het schijfje opent met ‘Bring Back The Bomb’, een maatschappijkritisch nummer dat tot het meest aanstekelijke werk van de band behoort. Gwar heeft de punkinvloeden wat verder naar de achtergrond geschoven en zich iets meer gericht op thrashmetal, en dat pakt aardig uit.
Toch is War Party niet veel meer dan een gemiddeld album; sommige tracks zijn simpelweg te saai voor woorden. Daarmee blijft de échte klapper dus nog steeds uit. Dat Gwar op de goede weg terug is – zeker met de huidige stand van zaken in de metalscene – staat echter buiten kijf. De strijd om het metaluniversum is dus nog niet gestreden.
http://www.kindamuzik.net/recensie/gwar/war-party/11688/
Meer GWAR op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/gwar
Deel dit artikel: