• achtergronden
• DE 7EVEN
• video's
• agenda

ernaast

Diverse Artiesten | Look at All the Love We Found: a Tribute to Sublime

Respect in een mooi jasje.
CD, Silver Black/Kung Fu

Tekst: Tijs Heesterbeek

Publicatiedatum: 04 oktober 2005

Bradley Nowell had alles: een vrouw, een zoontje en de opnames van een nieuw album. Het leek perfect, tot een week na zijn trouwerij de drugs het wonnen van zijn leven. Hij nam een overdosis en overleed op 28-jarige leeftijd.

Naast vader en echtgenoot was Nowell zanger en gitarist van de skapunkband Sublime. Een band die met het album 40 oz. to Freedom een bonte verzameling van ska, punk, hiphop, dancehall en rock-steady ten gehore bracht. Met de titelloze opvolger bevestigde Sublime zijn naam ook buiten het skate-/snowboard-/blowwereldje. Maar door Nowells dood, net voor de officiële release van Sublime, werd deze populariteit niet benut.

Vooral Europa bleef achter. Verder dan een positieve recensie hier en daar kwamen we niet. Mijn collega Bart Nijssen kon me na een vakantie in Amerika vertellen dat Sublime daar nog steeds uitermate populair is. Aan deze kant van de oceaan blijft het bij een aantal fans met witte T-shirtjes met de zon van 40 oz. to Freedom erop. Op de één of andere manier zijn ze vandaag vaker te zien dan tien jaar geleden. Toch bevat de Europese uitgave van Look at All the Love We Found: a Tribute to Sublime twee extra nummers van The Applicators en The Vandals.

Sublime is ook typisch Amerikaanse muziek waarin het stiekem jointjes roken in de garage ergens in de suburbs, of het cruisen met een Chevy-van centraal staan. Deze tribute cd is dan ook geheel gevuld met Amerikaanse acts, van Jack Johnson, Fishbone, Pennywise, Camper van Beethoven tot Los Lobos. Elke stijl waar Sublime in zijn carrière langs schuurde wordt door deze bonte verzameling bands uitvergroot.

Doordat de muziek van Sublime openstond voor verschillende interpretaties, komen er allerlei bewerkingen voorbij. De één beter dan de ander, maar allemaal geslaagd in hun opzet en met veel respect voor het origineel. Helaas zijn er wel een aantal bands die het nodig vonden om de tekst aan te passen, zoals Michael Franti & Spearhead (die muzikaal dicht bij het origineel blijven van ‘What I Got’) en Ozomatli. Vooral de laatste slaat de plank mis wanneer hij een aantal extra fucks toevoegt in ‘April 29th, 1992 (Miami)’. Dat voegt niets toe aan de al scherpe tekst van het origineel en komt dus gemaakt stoer over. Dan zijn de Greyboy Allstars met hun instrumentale versie van ‘Doin’ Time’ veel leuker.

Uitschieters zijn Jack Johnson en G. Love, die allebei dicht bij hun eigen stijl blijven, en Fishbone die ‘Date Rape’ een nog vetter funksausje meegeeft. De titel ‘buitenbeentje’ gaat naar Mike Watt & Petra Haden met hun triphopperige versie van ‘Work That We Do’. De meelbal is voor, hoe kan het ook anders, The Vandals met hun half gelukte live-versie van ‘Ball and Chain’.

In zijn opzet is A Tribute to Sublime geslaagd omdat je na het luisteren het origineel weer uit de kast haalt. Maar ook daarnaast is het album een prettige verzamelaar. Juist omdat er met eerbied en vakmanschap gemusiceerd wordt, staan de nummers ook elk apart. Ook interessant voor de niet-kenner dus.

http://www.kindamuzik.net/recensie/diverse-artiesten/look-at-all-the-love-we-found-a-tribute-to-sublime/10715/
Meer Diverse Artiesten op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/diverse-artiesten