
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Tja, er is inmiddels genoeg geschreven en gezegd over Stacey Records, de platenmaatschappij van de jonge Stacey Rookhuizen. Zo zou zij al haar succes kopen met pappie’s geld, zou zij de bands die zij tekent slechte contracten aanbieden en stond zij centraal in de media omdat ze jong, blond, mooi en vooral naïef en dom is. Feit is dat Rookhuizen op 17-jarige leeftijd een verzamelplaat uitbrengt met relatief onbekend Nederlands talent en de grote zaal van de Melkweg vol wist te krijgen.
De bands op Dutch Delight hoor je in ieder geval niet klagen. Waarom zouden ze ook? Maar goed, terug naar Stacey Records. Het label dus van een jong meisje dat alleen bands tekent die ze zelf goed vindt. Dat levert op haar eerste release in ieder geval een duidelijk geluid op. Stacey Records staat voor rock, meestal poppy, soms wat harder. Soms ook behoorlijk goed. Het Utrechtse Paper Moon schrijft mooie sixties popliedjes waarvan ‘Stella’ best hitpotentie heeft. Ook leuk: de poppunk van Carrera en de melancholische mineurliedjes van Hip!Jesus die met ‘Speechless’ het beste liedje van Dutch Delight verzorgen. Beste band is echter het Amsterdamse Cassidy met twee mooie popliedjes die wel wat doen denken aan Elvis Costello. Klassieke alternatieve pop dus. Maar wel mooi.
De overige vijf bands - Frozen Bread, Behave, Smitty, The Tourist en SaltyCheek - maken te gemiddelde alternatieve popliedjes. Bandjes zoals je ze aantreft in de finales van de regionale popprijzen. Met een beetje goede wil dus de betere middelmaat. En zo is Dutch Delight een plaatje dat de betere middelmaat combineert met een paar uitschieters. Dat maakt het idee – jong Nederlandse talent een kans geven – vooralsnog beter dan de uitvoering. De start stelt in ieder geval niet teleur.
http://www.kindamuzik.net/recensie/diverse-artiesten/dutch-delight/3021/
Meer Diverse Artiesten op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/diverse-artiesten
Deel dit artikel: