
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Ik ben een sucker voor dit soort projecten. Brett Larner is een student op een of andere muziekschool, improv-koningin Joëlle Léandre komt daar een keer les geven, en het toeval wil dat hun gezamelijke kennis Kazuhisa Uchihashi net in de buurt is. Een studio op de school wordt voor een nacht besproken, en het toevalstrio gaat de hele nacht door en komt er 's morgens uit met No Day Rising.
Zoals zo vaak bij improvisatie projecten staat of valt het resultaat bij het samenspel, de mate waarin de spelers elkaar aanvoelen, en de spontaniteit. En met alledrie de factoren zit hier goed, heel goed. De muzikanten vullen elkaar precies goed en niemand heeft zijn ego in de weg zitten. "Almost a pop album" noemt Larner het in de inlay, maar we nemen maar even aan dat hij de compacte speelduur van de individuele stukken bedoeld, want de vrije improvisatie komt geen moment in de buurt van gestructureerde composities of voorspelbare melodielijnen. Toch ligt No Day Rising voor diegenen die vaker een improv-plaatje opzetten vrij makkelijk in het gehoor; de spelers voelden zich duidelijk op hun gemak bij elkaar, en echt atonale territoria worden al dan niet bewust gemeden. Waardoor we dus kunnen concluderen dat de student, de professor en hun gezamenlijke kennis een mooie vrije improvisatie plaat hebben gemaakt die zowel voor beginnende avantgarde liefhebbers als doorgewinterde moeilijkdoenerij fanaten erg de moeite waard is.
http://www.kindamuzik.net/recensie/brett-larner-jo-lle-l-andre-kazuhisa-uchihashi/no-day-rising/4432/
Meer Brett Larner / Joëlle Léandre / Kazuhisa Uchihashi op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/brett-larner-jo-lle-l-andre-kazuhisa-uchihashi
Deel dit artikel: