
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Deze recensie zou gemakkelijk te vullen zijn met enkel het opsommen van de mensen die doodgaan op dit album. Zeggen dat dit geen vrolijke cd is, is dus net zoiets als doodleuk rondbazuinen dat Geert Wilders niet zo populair is bij de moslimgemeenschap. Daarnaast zingt men hier met de urgentie en wanhoop van iemand die een jachtgeweer tegen zijn voorhoofd krijgt geduwd. Kortom: er valt ontzettend veel te genieten op The Strangest Light.
Als je net denkt eindelijk verlost te zijn van ijs en sneeuw, waarschuwt de zanger je meteen in de representatieve en korte opener 'Books' dat die verdomde winter er weer aankomt. Het moge duidelijk zijn dat het nooit meer lente wordt en dat het zonlicht niet door de dikke treurwilgen van dit Amerikaanse gezelschap schijnt. Ashtray Hearts geeft met haar traantrekkende americana en constant droevige zang het gevoel dat het in de hemel immer herfst is. Waar die christenen hun blije boodschap vandaan halen, blijft hoe dan ook een godgeklaagd raadsel.
Troost je, gedeelde smart is halve smart. Elf nummers lang klinkt de akoestische muziek heerlijk hecht, bescheiden en op een prettige manier terughoudend. Dit is sowieso een verademing vergeleken met de stadionfolk van populaire bandjes als The Lumineers en Mumford & Sons. Daar valt natuurlijk niet tegenop te boksen. Het grote publiek wil nu eenmaal in sprookjes blijven geloven. Een band als Ashtray Hearts is heel puur en eerlijk. Daarom zijn deze vijf muzikanten gedoemd om in de obscuriteit te vertoeven, tot in de eeuwigheid.
http://www.kindamuzik.net/recensie/ashtray-hearts/the-strangest-light/23862/
Meer Ashtray Hearts op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/ashtray-hearts
Deel dit artikel: