http://www.kindamuzik.net

ernaast

Onze laatste liverecensie.

Meindert Talma in De Amer.

Onze laatste albumrecensie.

M.I.A. weet wat ze wil.

Ons laatste interview.

Sin Ropas: scheuten en zwarte turf.

Onze laatste video.

Colin Benders: het geluk van de modulaire synthesizer.

Daughters / Dead Rivers / The Murder Of Rosa Luxemburg

Overweldigend en lachwekkend tegelijk!
15 september 2004, 013, Tilburg (NL)

Tekst: Maurice van der Heijden

Publicatiedatum: 19 september 2004

Wat gaat deze avond brengen?, vraag ik me af als ik de trap naar de Batcave in 013 bestijg. The Murder Of Rosa Luxemburg is qua naam interessant maar onbekend. Dead Rivers beukt met de mix van metalcore en grind aardig door. Daughters is op plaat te hard en chaotisch voor woorden, maar of het live gaat slagen valt nog maar te bezien.

Ik maak de deur van de Batcave open en zie daar een arty farty gezelschap geweldig interessant proberen te doen. Deze moordenaars zijn het echter niet. Ze staan er aanstellerig bij en muzikaal blijft het bij pielen. Het kabbelt wat voort en uiteindelijk gaat het nergens heen. Denk daarbij aan een matige Blood Brothers op 33 toeren zonder distortion.

Gelukkig mag Dead Rivers daarna aantreden om de valse start ongedaan te maken. De Tilburgers stoppen er binnenkort mee maar daar is tijdens dit optreden nog niets van te zien. De eigenzinnige mix van snelle grind- en metalriffs gecombineerd met beukende roffels wordt vol overgave neergezet. De brute krijs en grunt van zanger Michiel zetten het materiaal nog eens extra kracht bij. Jammer dat de pijp aan maarten wordt gegeven.

Daarna mogen de malloten van Daughters (foto) het podium betreden. Na een minuut chaoscore verlaten sommigen de zaal al. Ja mensen, Daughters vergt het uiterste van de concertbezoeker. De korte geluidsexplosies zorgen voor een muur van geluid waarbij je moeite moet doen om alles enigszins te volgen. Gelukkig speelt de band strak en staat het geluid scherp afgesteld zodat de snelle drums, breaks en hoge gitaarriedeltjes bruut over het publiek worden uitgekotst. Kotsen doet het heerschap op zang nog net niet maar slijmdraden produceren wel. Meneer vindt het namelijk fijn om de microfoon volledig in de mond te stoppen en daarna met zo veel mogelijk speeksel er weer uit te halen.

Ook zit hij graag als een Michael Jackson aan zijn ballen en voor ik het vergeet, af en toe krijst hij ook nog in de microfoon. Hij wordt geruggensteund door twee knapen op bas en gitaar die er als hippies bij staan. Erg komisch in contrast met de razendsnelle muziek. De drummer en andere gitarist spannen zich wel zichtbaar in en daardoor verzandt het geheel niet in een brij. Dit zorgt ervoor dat het muzikaal overweldigend is. Wel is het optreden kort. Op het podium staan meer flessen water dan dat het optreden in minuten duurt. Veel langer hoeft het ook niet te duren trouwens.

» Bezoek Daughters' website

Deel dit artikel: