http://www.kindamuzik.net

ernaast

Onze laatste liverecensie.

Meindert Talma in De Amer.

Onze laatste albumrecensie.

M.I.A. weet wat ze wil.

Ons laatste interview.

Sin Ropas: scheuten en zwarte turf.

Onze laatste video.

Colin Benders: het geluk van de modulaire synthesizer.

Peter Brötzmann Chicago Tentet

Een nu al legendarisch optreden.
08 mei 2004, Kunstencentrum België, Hasselt (B)

Tekst: Bas Ickenroth

Publicatiedatum: 12 mei 2004

Ooit weleens een "woorden schieten tekort"-gevoel gehad? Geen writer's block, genoeg inspiratie, maar gewoon niet weten welke zinnige woorden erover te melden zijn? Dat gevoel heb ik nu al sinds afgelopen zaterdag, toen ik het Peter Brötzmann Chicago Tentet zag en hoorde optreden. Ik kan melden dat ik compleet werd weggeblazen door de immense kracht van Ken Vandermarks saxofoon en klarinet, door het hyperenergieke drumwerk van Paal Nilssen-Love, en door de vervormde magie van Toshinori Kondo. Of Peter Brötzmann zelve, die vaak vrij bescheiden speelde, maar op het moment dat hij de ruimte kreeg liet zien en horen dat hij een ware grootheid op de freejazz-sax is. Of het werkelijk verbluffende begin, waarin cellist Fred Lonberg-Holm als een ware dirigent het freejazzorkest middels tekeningen, geschreven instructies en een standaard met lichtjes (waarbij elke lamp een muzikant voorstelde; de muzikant mocht pas spelen als zijn lamp aan werd gezet) door een hoogst gestructureerde chaos heen leidde. En gestructureerde, bloedmooie chaos was het; veel meer afgebakend dan freejazz op voorhand lijkt. Door de unieke zitpositie op een balkon een kleine drie meter boven het podium kon ik de partituren van tekeningen en lijnen duidelijk waarnemen, waarbij vooral Vandermark en een eveneens magistrale Jep Bishop op trombone de aanjagers waren die het tiental behoorlijk strak hielden. De structuren waren er, en behalve fascinerend en interessant was het vooral intens mooi om te horen hoe elk individu zijn eigen interpretatie van de partijen gaf.

Dan kan ik ook nog melden dat de vloeiende overgangen tussen de drummers Nilssen-Love en Michael Zerang vooral in het tweede gedeelte van het concert totaal ongemerkt gingen, en dat de jonge nieuwkomer Roland Ramanan op trompet minstens even goed was als zijn mede-tentetters, maar dan nog doet dat absoluut geen eer aan de kracht van dit collectief. Het Peter Brötzmann Chicago Tentet gaf een nu al legendarisch optreden in een afgeladen Zaal België en indien je er niet bij was mag je acuut beginnen met spijt hebben.

Deel dit artikel: