
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Man Man speelt een kakofonisch soort funky jazzrock met gekke stemmetjes en luide breaks. De bandleden denken zonder enige twijfel dat ze achterneven of aangetrouwde stiefzonen van Zappa en Beefheart zijn, terwijl 'irritante ongein' een veel rakere omschrijving is. Het eindeloos hoofdschuddend herhalen van hun groepsnaam is ook een optie.
Vanuit het donker klinkt een stem op: "America is now under martial law." In een lederen pseudo-naziuniform stapt Jello Biafra [foto rechts] het podium op, zijn klassieke 'Shut Up, Be Happy' declamerend. Hij heeft de tekst lichtjes bijgespijkerd om hem aan te passen aan het regime onder Bush. Dan gaat de lederen jas uit, komt er een gewoon politieuniform tevoorschijn en draagt Biafra nog een paar teksten voor. 'Assclowns in Toyland' is een tekst voor de nieuwe Ministryplaat. Dan volgen 'I Am Your Clock', zijn versie van de 'Pledge of Allegiance' en een update van gouwe ouwe 'Die for Oil, Sucker'. Biafra is een begaafd rijmer en de gitzwarte woordgrappen vliegen in het rond. Zeer genuanceerd is dit infotainment echter niet. Hij geeft iets te vaak aan met zijn vingers dat bepaalde woorden tussen aanhalingstekens staan. Als hij gewoon vertelt, is hij een stuk informatiever, onderhoudender en grappiger.
Tijdens zijn vorige doortocht door België had hij drie uur de tijd om zijn betoog uiteen te zetten. Hier moet hij het doen met anderhalf uur en probeert hij te veel informatie samen te persen. Rumsfeld, Iran en stemcomputers worden er in recordtempo doorgejaagd. Veel weten we als geïnformeerde Europeanen natuurlijk al, maar dat bijvoorbeeld Hillary Clinton zich dreigt op te werpen als een nieuwe Tipper Gore en een grote sponsor is van een nieuw verplicht rating system voor cd's, dvd's en games, is nieuws. Het is de manier waarop hij het brengt, natuurlijk. Als uitsmijter krijgen we nog wat goede raad mee: "Become the media", wissel van gedachten met het Vlaams Belang en geef geen geld uit aan McDonalds.
Het legendarische ESG [foto links], dat samen met Liquid Liquid en Bush Tetras aan de wieg stond van de New Yorkse punkfunk, begint vervolgens 'You're No Good' te spelen alsof het 1981 is.
De minimale groove zuigt iedereen mee en het valt op hoe kort dat nummer eigenlijk is.
De drie al wat oudere groepsleden kwijten zich zonder enige kapsones van hun taak. Het lijkt alsof ze nog steeds een beetje verbaasd zijn dat hun dit overkomt. Valeries dochter Chistelle speelt gitaar en steelt de show. Vooral tijdens 'Physical' schudt haar boezem vervaarlijk in het rond. Renees dochter Nicole houdt zich rustig en staat in een hoekje haar bas te beroeren.
De nieuwe songs klinken bijna hetzelfde als de oude: veel koeienbellen, kale baslijnen en droog gedeclameerde teksten. Enkel de drums klinken iets opgefokter. Het is bijna verbazingwekkend dat ze gedurende heel het optreden nooit in de verleiding komen om één van hun meeslepende grooves uit te spinnen. Wie wil dansen, kan er maar beter direct aan beginnen, want alle nummers zijn zeer terzake en in een wip is het optreden afgelopen.
http://www.kindamuzik.net/live/oor-deel/esg-jello-biafra-man-man/14372/
Meer OOR/deel op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/oor-deel
Deel dit artikel: