• achtergronden
• DE 7EVEN
• video's
• agenda

ernaast

Paganfest 2009

Zingen, zuipen en zie maar hoe je thuiskomt.
16 september 2009, Patronaat, Haarlem

Tekst: Thijs Gouwerok

Publicatiedatum: 19 september 2009

Eén van de leukste - en voor buitenstaanders vaak ook verwarrende - aspecten van metal is al sinds jaar en dag het spel tussen zwaarwichtigheid en ironie, een spel dat overigens door artiesten en fans prima onafhankelijk van elkaar gespeeld kan worden. Nergens worden de grenzen van de goede smaak zo nadrukkelijk opgezocht als bij Paganfest, de rondtrekkende bonte stoet van folk-, Viking- en hoempametalbands die deze maand ook Haarlem en Eindhoven aandoet.

De mascotte van het festival is Wickie de Viking, dat zegt eigenlijk alles. Aan de ene kant willen de zelfverklaarde 'echte' metalheidenen - de blackies - hier niet dood gevonden worden, aan de andere kant is het gebodene in feite juist metal op zijn metalst. Om met 'Harry van Raaij' te spreken: "Zingen, zuipen en zie maar hoe je thuiskomt."

Dat laatste is trouwens daadwerkelijk een probleem op een doordeweekse avond in het Patronaat en mede daardoor liggen de piekmomentjes al vroeg in het programma. De twee grootste campacts op de bill spelen dan ook in het begin. Swashbuckle en Alestorm hebben dit jaar een ware minihype veroorzaakt met hun piratenmetal, die op het podium zonder blikken of blozen wordt ondersteund door neppapegaaien, opblaaspalmbomen, een faux-"harrr!"accent en een op standje 'steeldrums' afgestelde keytar. Als de bandleden dan ook nog bij elkaar op het podium gaan rondspringen in een haaienpak is het metal jumps the shark-gevoel helemaal compleet.

De veelal jeugdige bezoekers malen er niet om en vermaken zich prima met zowel de zeevaardersvariant van de circle pit (Jan Huigenstijl hand in hand) als de heel wat gewelddadiger wall of death, die er voor zorgt dat de trappen van het Patronaat in een oogwenk worden omgetoverd tot bloederige loopplanken.

Tussendoor laat Ex Deo zien dat het ook zonder dubbele bodem kan. Het hobbybandje van Kataklysmzanger Maurizio Iacono brengt melodeath van de dikke vuist en de gefronste wenkbrauw à la Amon Amarth, met als thema het Romeinse Rijk. Hier dus echter geen lollige Asterix en Obelixklucht, maar een stuurs doorrossende band en een frontman die met een hoop "hey!"'s het ook hiervoor wel te porren publiek commandeert als galeislaven.

Die Apokalyptischen Reiter lijken aanvankelijk conceptueel toch net een brug te ver te gaan met hun strakke Duitse aanpak naar Rammsteinvoorbeeld en dan met name de op een enorme schommel en in een weinig verhullend sm-pakje spelende toetsenist. Maar langzaamaan gaat de zaal toch overstag voor de vol overtuiging gebrachte mix van groove metal, heia-heia-huppelritmes en galmende gotiek, met als climax het grandioos over the top schmierende 'Metal Will Never Die'.

De echte vreemde eend in de bijt blijkt toch Unleashed. Het mag dan één van de grondleggers van de Vikingmetal zijn, de op Slayersnelheid en in typisch zompige Zweedse stijl uitgevoerde deathmetalpolka's lenen zich nu eenmaal slecht voor danspartijtjes. Het veteranenkwartet speelt solide als altijd, maar is simpelweg te extreem voor dit publiek.

De meesters van de humppametal komen allemaal uit Finland: Finntroll, Ensiferum, Turisas en dus ook de hoofdact van vanavond, Korpiklaani. De tot ver na twaalven doorspelende zesmansformatie met accordeonist en violist, die met een streepje minder gitaar niet zou misstaan op Folkwoods, moet het echter doen met een inmiddels bedroevend lege zaal. Dat de set naast crowdpleasers als 'Vodka' en 'Beer, Beer' voor een groot deel bestaat uit wat stemmiger Finstalig werk helpt ook al niet om Paganfest een passend besluit te geven. Misschien dat het feestje aanstaande vrijdag in Eindhoven wat uitbundiger uitpakt. Daar weten ze immers meestal wel raad met 'de drie Z's' en aanverwante carnavaleske aangelegenheden.

http://www.kindamuzik.net/live/korpiklaani/paganfest-2009/19148/
Meer Korpiklaani op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/korpiklaani