
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.

Bezoekers van het onlangs door geroezemoes in de zaal overstemde en daardoor voortijdig afgebroken optreden van Tindersticks, mogen met hun kaartje vanavond gratis in de herkansing. Als genoegdoening voor het halve concert de vorige keer. En stiekem ook als herexamen. Ook vanavond staan er namelijk twee bands in de moderne Eindhovense poptempel die het beste gedijen in stilte. Stilte waarom bij deze dubbele hoofdact ook nadrukkelijk verzocht wordt op posters aan de muur.
Te beginnen met Blaudzun [bovenste foto]. De zwaar bebrilde Arnhemmer met ravenzwart haar en dito baard maakt liedjes die naar eigen zeggen vooral bij de vallende duisternis en de nacht passen. Hij zingt over in tweeën gespleten harten, schaduwzijden van het leven. Met die prachtige snik in zijn stem erbij zorgt dat absoluut voor een hele mooie sfeer. Dankzij zijn vijfkoppige band gaat de groep van de wielerfanaat (die de bandnaam afleidde van de Deense wielrenner Verner Blaudzun) ook zeker niet snel vervelen. Integendeel. Blaudzun fascineert en inspireert.
Met de inmiddels alom herkende en aanstekelijke hit 'Quiet German Girls' - voorafgegaan door de in het Duits aftellende drummer - oogsten zanger Johannes Sigmund en zijn mannen veel applaus. En zo wordt te midden van die duisternis en fragiliteit het optreden van Blaudzun zeker ook hartverwarmend en ontroerend.
Nog breekbaarder dan Blaudzun is de setting voor Isbells [onderste foto]. De Vlaamse band van Gaëtan Vandewoude maakt nummers uit een doosje waar met recht 'fragile' en 'handle with care' op mag staan. Normaliter vormen de Leuvenaren op het podium een kwartet, maar met de afwezigheid van Gianni Marzo acteert Isbells vanavond nog kleinschaliger dan normaal. De liedjes zijn behoorlijk minimaal gearrangeerd. Je wordt bij deze dromerige folkpop simpelweg gedwongen de aandacht erbij te houden. Ondanks die wederom ietwat melancholische sfeer, doet het opnieuw warm aan. Schilderend in mooie, donkerbruine en dieprode herfsttinten.
Vandewoude grapt wat tussendoor. De sfeer is relaxed en aangenaam. Al vinden enkele bezoekers het toch nog nodig de stilte te breken. Na drie kwartier is echter de Isbellskoek op. Ondanks de toevoeging van een nieuw nummer heeft de band niet meer. Verontschuldigend komt na het grote applaus de frêle en schuchter ogende toetseniste Naïma Joris het podium op om te vertellen dat er geen toegift meer komt. De band is ietwat ziekjes. Het weerhield de Vlamingen gelukkig niet van een betoverend mooie avond.
http://www.kindamuzik.net/live/isbells/isbells-blaudzun/19958/
Meer Isbells op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/isbells
Deel dit artikel: