http://www.kindamuzik.net
ernaast
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Airbourne
Afgestudeerd in Back in Black, gepromoveerd op 'Shoot to Thrill'.
25 maart 2010, Melkweg, Amsterdam
Tekst: Thijs Gouwerok
Beeld: Niels Vinck
Publicatiedatum: 28 maart 2010
Toen in 2008 Airbournes debuutalbum Runnin' Wild uitkwam, was het algemene sentiment: "Daar moet de nieuwe AC/DC nog maar eens overheen zien te komen!" Dat deed Black Ice vervolgens met de spreekwoordelijke wijsvinger en pink in de neus, waarmee de behoefte aan een troonopvolger weer wat wegebde. Inmiddels is het weer aan de vier jonkies uit Warrnambool om eens goed door te pakken, en wat dat betreft stelt het in maart 2010 verschenen No Guts. No Glory., ondanks de twijfelachtige interpunctie en ontstellend lelijke hoes, zeker niet teleur.
Waar het natuurlijk écht moet gebeuren voor Airbourne is op het podium, en daar heeft het één groot voordeel ten opzichte van AC/DC: je hoeft voor Airbourne niet naar het stadion, maar kan ze nog gewoon in een klein zaaltje als de Melkweg aan het werk zien, voordat zomerfestivals als Graspop en uiteraard Zwarte Cross aan de beurt zijn. Zoals de band het zelf zegt in 'White Line Fever': "It's summertime again, it's business time again."
Business time betekent bij deze ambachtelijke Aussies gelukkig allerminst dat het op routine wordt afgedaan. Werkelijk alle remmen gaan los voor de uitverkochte kleine zaal, die wordt bevolkt door een opvallend divers van-6-tot-60-publiek. Het meest fanatieke deel daarvan ziet eruit alsof het de oordoppen heeft meegenomen van de zaak, en dat is maar goed ook. De four-to-the-floor heipaal van drummer Ryan O'Keeffe draait namelijk ruim anderhalf uur lang stationair uptempo. De hierdoor non-stop opgezweepte pit is indrukwekkender dan bij menig deathmetalconcert.
Airbourne 'doet' overigens niet het AC/DC van Bon Scott, maar van Brian Johnson. Ten eerste vanwege de vergelijkbare mager-speenvarken-vocalen van Joel O'Keeffe (inderdaad, de broer van), die, alsof het niks is, als leadgitarist en balkonbeklimmer ook nog eens de Angusrol op zich neemt. Maar Airbourne is vooral ook meer uptempo, no frills hoekige stamphardrock dan jaren zeventig bluesboogie; afgestudeerd in Back in Black, gepromoveerd op 'Shoot to Thrill', zogezegd.
Kortom, wie dacht dat AC/DC simplistisch te werk gaat, moet toch nog eens bij Airbourne gaan kijken, wat door O’Keeffe tijdens de toegift nog even fijntjes wordt onderstreept als hij een keer of tien met een vol bierblikje op zijn voorhoofd slaat. De perfecte uitsmijter 'Stand Up for Rock 'n' Roll' maakt het feest tenslotte helemaal compleet. Wie Airbourne nog een keer van dichtbij wil zien mag wel opschieten, want die stadiontournee is echt niet meer zo heel ver weg.
http://www.kindamuzik.net/live/airbourne/airbourne/19966/
Meer Airbourne op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/airbourne
Deel dit artikel: