http://www.kindamuzik.net

ernaast

Onze laatste liverecensie.

Meindert Talma in De Amer.

Onze laatste albumrecensie.

M.I.A. weet wat ze wil.

Ons laatste interview.

Sin Ropas: scheuten en zwarte turf.

Onze laatste video.

Colin Benders: het geluk van de modulaire synthesizer.

Impakt 2003

Impakt 2003: het net niet gevoel
09 juni 2003, Centraal Museum Utrecht, 3 tot en met 9 juni

Tekst: Theo Ploeg

Publicatiedatum: 10 juni 2003

Met het spijkeren van het DiscoSocialisme manifest aan de deuren van poptempel Tivoli openden de jonge rebellen van SocialFiction.org Impakt 2003 in stijl. Na een aantal ietwat tegenvallende edities van het Utrechtse festival koos de organisatie ditmaal voor een thematische aanpak. En toegegeven, meer bij de tijd dan met It’s Happening Again: Fashion, Music, Politics kun je anno nu moeilijk zijn.

Flirten dus met popcultuur in een museum, want Impakt 2003 vond plaats in het Centrale Museum in de Utrechtse binnenstad. Een prachtige locatie die van het festival een soort gesloten commune maakt midden in het bruisende stadshart. Maar er is meer nodig dan een prachtige locatie en perfect thema. En juist daar schortte het dit jaar vooral aan. Oké, het vereist durf om een symbiose te willen bewerkstelligen tussen mode, muziek, kunst en politiek. Populaire cultuur is immers vluchtig en leent zich eigenlijk niet echt voor de statische museumhal. Daarbij staan de highbrow kunst en de straatcultuur nog immers tegenover elkaar. Al denken veel kunstcritici er anders over, de pure vermenging van pop en kunst is nog steeds geen gemeengoed.

Dat gegeven maakt ook het statische expositiegedeelte van Impakt tot een vreemd geheel. Met aan de ene kant de rebellen van SocialFiction - wiens ruimte overigens vol lege blikjes Heineken-niet-te-zuipen lag - die dagelijks een radioshow verzorgen, in de voetsporen van de Situationalisten stappen door twee psychogeografische wandelingen te organiseren en die met hun DiscoSocialisme de dansvloer heroveren. Uiteraard met de nodige dosis humor. Ook heerlijk laagdrempelige popcultuur: zelf je tshirt ontwerpen en naaien (De Geuzen) en het prachtige videowerk van de Newyorkse popband Fischerspooner. Aan de andere kant de verantwoorde kunst, zoals de rekbare kledingstukken van Erwin Wurm en de film Hitman van Federico D’Orazio over het werk van een huurmoordenaar om er twee te noemen.

Die combinatie, of eigenlijk die tegenstelling doet het kwartje vallen. Want waarom ingewikkeld doen als de popcultuur de boodschap al duizenden malen duidelijker heeft overgebracht? Waarom allerlei kunstzinnige manieren verzinnen om een boodschap te brengen wanneer het veel esthetischer en campier kan? Goede vraag. Impakt geeft daarop – zoals het een goed festival betaamt – geen antwoord. Wel weet zij slechts zelden de vinger écht op de tijdsgeest te leggen. Daarvoor is het werk van de videokunstenaars te gekunsteld. Muziek, misschien wel dé drijvende kracht achter popcultuur, komt er eveneens bekaaid vanaf. Tim Hecker was dit jaar al een aantal maal in ons land te aanschouwen. De artyfarty benadering van Begona en Angelblood hebben niets van doen met wat er op dit moment in de muziek leeft.

Met een thema gebaseerd op muziek, mode en politiek is het moeilijk om acts als V/vm, Duran Duran Duran, Donna Summer (die notabenen gewoon in het land was) en A.R.E. Weapons heen te komen. Zij belichamen, allen vanuit een andere hoek, de manier waarop de hedendaagse Westerse cultuur zich aan haar verantwoordelijkheden probeert te onttrekken. Vrijuit danst op een vulkaan zogezegd. Maar goed, Thom Revolver was er wel. Voorafgaand aan hun concert vertrouwden de bandleden mij toe dat ze met de combinatie van mode, rebellie, shock en punk niet de bedoeling hebben een statement te maken. Nee, ze willen leven voor het moment. De problemen in de deze wereld voor heel even vergeten. Want te redden is deze wereld toch niet meer. En dat mijne lieve lezers is dé essentie van Impakt 2003. Of zou de essentie moeten zijn, want ondanks de dappere poging kwam het er maar niet uit.

Deel dit artikel: