
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Harbor is eigenlijk Zak Riles van Grails. Van hen mag hij voor elk optreden van de tournee enkele nummers spelen in deze hoedanigheid. Hij begint er alleen aan en tokkelt gretig op zijn akoestische gitaar die een opvallend mooi en helder geluid produceert. Daarna wordt hij bijgestaan door violist Timothy Horner en drummer Emil Amos, beiden eveneens van Grails. Harbor speelt slechts drie korte nummers die gesitueerd kunnen worden in de hoek van de alternatieve country. Het is zeker niet slecht maar ook niet fantastisch, wel een ideale opwarmer voor de rest van de avond.
Holy Sons is dan weer de eenmansgroep van Emil Amos, op plaat dan toch, die hier gitaar en een enkele keer piano speelt. Een gevoelige jongen zo zal blijken. De eerste drie nummers brengt hij solo. Hij klinkt bijwijlen als een pathetische, beetje zeurderige Will Johnson en legt zijn ziel bloot. We horen een knappe, gedurfde versie van Dinosaur Jrs 'Raisans'. Timothy Horner en Zak Riles vervoegen hem op hun beurt en ook pianist William Slater van Grails betreedt het podium. De rest van het concert horen we droevige, rustige en wat slordige gitaarmuziek die toch wel erg aan South San Gabriel doet denken en pas echt pakkend wordt wanneer ze kan openbreken. Dit gebeurt helaas niet vaak. Afgesloten wordt met een lo-fi country versie van Leonard Cohens 'Bird on a Wire'.
Voor hoofdact Grails (foto) keren alle muzikanten terug op het podium en zien we voor de eerste keer oprichter en gitarist van deze band, Alex Hall. Openingsnummer 'Burden of Hope' van het gelijknamige album zet meteen de toon voor de rest van het concert: goede opbouw, afwisselend energiek en ingehouden, kortom een perfect gebalanceerd nummer. Nu blijkt ook dat Emil Amos een zeer straffe drummer is.
'The March' is rustiger en met 'Word Made Flesh' bewijzen ze dat Grails live erg stevig uit de hoek kan komen. De langzame, eerder saaie opbouw van 'Fevers' leidt gelukkig wel degelijk ergens naar. Na een paar uitbarstingen volgt een energiestoot die ons helemaal in de stemming doet komen. Dit belooft een verrassend concert te worden.
De instrumentale gitaarrock van Grails klinkt genuanceerder dan op plaat en live doen ze me denken aan een soort kruising tussen June of 44 en Explosions in the Sky, die eerste wegens de hoekige ritmes, die tweede wegens de intensiteit. Ze gaan verder met spannende, meeslepende versies van 'In the Beginning', 'Volunteers' en 'Red Light', waarin elk instrument -viool, piano, drum, twee gitaren en af en toe een bas- wel eens op de voorgrond treedt. Pas na het achtste nummer klinken de eerste dankwoorden.
Persoonlijke favoriet 'Space Prophet Dogon' is een hoogtepunt met dank aan de hoge vrolijke melodie van de gitaar en de viool. Als kers op de taart volgt nog een -door hen niet verwacht- bisnummer en we zijn weer helemaal opgeladen voor de eerste donkere dagen.
» Bezoek Harbors website
» Bezoek Holy Sons' website
» Bezoek Grails' website
http://www.kindamuzik.net/live/709/harbor-holy-sons-grails/7708/
Meer op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/709
Deel dit artikel: