• achtergronden
• DE 7EVEN
• video's
• agenda

ernaast

Nouvelle Vague: Uit liefde voor Joy Division

Nog nooit klonken The Clash en The Cure zo zwoel als in 2004. Franse producers Marc Coulin en Olivier Libaux zochten acht zangeressen bij elkaar om hun favoriete new wave-klassiekers in een nieuw jasje te steken. Voor ze het goed en wel beseften, lag heel Europa aan hun voeten. Marc Coulin vertelt het verhaal achter het leukste gelegenheidsproject van 2004.

Tekst: Koen Mariën

Publicatiedatum: 26 december 2004

Het is een koude maar zonnige herfstdag. In een donkere brasserie op Antwerpen-Zuid zitten de leden van Nouvelle Vague met piepkleine oogjes wakker te worden boven stomende tassen koffie. Eén van hen heeft het late optreden van de voorbije nacht al lang verteerd. Marc Coulin nipt van zijn versgeperst sapje en zit al honderduit te vertellen nog voor ik de eerste vraag kan stellen. Over de optredens van de voorbije week, over zijn thuisstad Parijs en over Gent, waar de band later op de dag nog moet spelen.

Als drijvende kracht zorgde Coulin met Nouvelle Vague voor één van de meest opmerkelijke platen van 2004. Coulin is buiten de Franse grenzen vooral bekend als de helft van Volga Select, één van de vele projecten van Ivan Smagghe. Samen met collega-producer Olivier Libaux en een resem Franse zangeressen stopte hij new wave-klassiekers in een zwoel jazz-lounge kleedje. Het resultaat is zo hartverwarmend mooi dat Nouvelle Vague zonder uitgebreide promotiemachine achter zich meer dan honderdduizend exemplaren van de plaat aan de man bracht en in heel Europa gevraagd wordt voor optredens. "Niemand had gedacht dat het zo'n succes zou worden, ikzelf ook niet", vertelt Marc Coulin. "Het was wel het ideale moment voor een project als dit. In de jaren negentig was rock dood en hoorde je in de clubs alleen elektronische muziek. Nu wordt The Clash opnieuw gespeeld in de clubs en hoor je overal muziek uit de jaren tachtig. De jongere generatie staat heel open voor die muziek, terwijl mijn generatie die periode nog altijd een warm hart toedraagt."

Het succes van Nouvelle Vague ligt in de eerlijke manier waarop hulde wordt gebracht aan de helden van toen. Het idee om new wave-klassiekers in een jazzy kleedje te stoppen, kwam niet van een gladde marketingjongen maar van twee dertigers met een huizenhoge passie voor new wave. "Het was mijn eerste muzikale passie. Ik was vijftien jaar in die periode. Toen was ik helemaal verslingerd aan The Cure, al vind ik Joy Division nog altijd de meest belanrijke groep van die tijd. Hun bestaan was zo kort, maar zo ongelooflijk heftig. Al kan je beide groepen moeilijk vergelijken. The Cure maakt nog altijd muziek en ze hebben ook heel wat mindere platen gemaakt. Als Joy Division twintig jaar aan een stuk muziek had gemaakt, dan zou mijn herinnering aan hen ook bezoedeld zijn door mindere platen", aldus Coulin.

Een tweede element dat het succes van Nouvelle Vague kan verklaren, zijn de zangeressen die meewerkten aan het project. In totaal zijn op de plaat acht zangeressen te horen, de ene nog zwoeler dan de andere. "Oorspronkelijk wilde ik met Braziliaanse zangeressen werken, maar die hadden een vreselijk accent als ze Engels zongen. Dan heb ik Camille opgebeld, een Franse zangeres met wie ik eerder al samenwerkte. Met haar hebben we 'Guns of Brixton' gedaan en het resultaat klonk echt fantastisch. Het plaatje klopte volledig", vertelt Marc Coulin.

Camille is bijna tien jaar jonger dan Coulin en droeg nog pampers toen Joy Division furore maakte. "Dat maakt het net zo uniek. De zangeressen hebben helemaal geen emotionele band met die nummers, zoals ik die wel heb. Dat maakte het voor hen makkelijker om de nummers op een persoonlijke manier te brengen. Als we dit project in 1985 hadden gedaan, had het nooit zo goed geklonken omdat er dan minder afstand zou zijn met de originele versies. Dan hadden de zangeressen veel meer de oorspronkelijke zanglijnen geïmiteerd. Tijdens de opname van 'Guns of Brixton' bleek dat camille zich plots een stuk van de tekst niet meer kon herinneren. Dus heeft ze maar wat geïmproviseerd. Het is net die persoonlijke toets die onze nummers een meerwaarde geeft", vindt Coulin.

Nouvelle Vague is er in elk geval in geslaagd een gevoelige snaar te raken bij haar publiek. En dat publiek is heel verscheiden. "In Frankrijk hebben we in de zomer zowel op een rockfestival, op een jazzfestival als op een festival voor electronische muziek gespeeld. Daar ben ik misschien nog het meest trots op. Dat we over genres heen mensen aanspreken", vertelt Coulin.

Het succes heeft Coulin nog niet doen besluiten om een vervolg te breien in de vorm van een tweede plaat. "We zijn er nog niet uit. Ik vrees dat de kracht van het oorspronkelijke idee verloren zal gaan bij een tweede plaat. Het unieke van het idee zal verloren gaan. Bovendien is Nouvelle Vague geen echte groep, zoals je bij een rockband van een groep kan spreken. Wij bestaan uit twee producers en enkele zangeressen en we zijn allemaal met onze eigen projecten bezig. Voorlopig ben ik niet van plan om een tweede Nouvelle Vague plaat uit te brengen, maar je weet maar nooit", besluit Coulin.

http://www.kindamuzik.net/interview/nouvelle-vague-5322/nouvelle-vague-uit-liefde-voor-joy-division/8249/
Meer Nouvelle Vague op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/nouvelle-vague-5322