
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
THE PROCLAIMERS (vr 7/7, 20:15-21:30)
Qua nerdgehalte blijft het ook na achttien jaar vruchteloos zoeken naar een waardige evenknie van deze Schotse tweelingbroers. Het zal Craig en Charlie Reid worst wezen, want het duo verkocht tussen 1988 en 1990 zoveel platen dat ze zich de rest van hun dagen nog weinig zorgen hoeven te maken. ‘Letter From America’, ‘Sunshine on Leith’, ‘King of the Road’ en natuurlijk ‘I’m Gonna Be (500 Miles) knalden overal ter wereld naar de top van de hitparades, deze laatste is ook vandaag nog een onvervalste kraker in voetbalstadions.
Gedurende de jaren negentig lieten ze zich vooral opmerken met interpretaties van werk van Chuck Berry, Buddy Holly, The Temptations en The Everly’s, sinds de millenniumwissel luisterden ze naast topevenementen in het rugby en het voetbal ook Glastonbury, Guilfest, V2005 en Live8 op. Het klaroengeschal bij de release van Restless Soul (november 2005) verstomde sneller dan verwacht, maar neemt niet weg dat The Proclaimers nog steeds een onverwoestbare live-reputatie instandhouden.
» bezoek de officiële website
» bekijk de artiestenpagina
GARLAND JEFFREYS (vr 7/7, 22:00-23:15)
Begin mei trapte Garland Jeffreys in de Gentse Handelsbeurs zijn Europese tournee af om hem een tiental dagen later alweer abrupt te onderbeken. Reden: de Newyorker werd in Parijs Bercy verwacht aan de zijde van Bruce Springsteen and the Seeger Sessions Band voor een naar verluidt memorabele versie van ‘Buffalo Gals’. Er zijn slechtere uitstapjes denkbaar. I’m Alive is de fonkelnieuwe bloemlezing van de omvangrijke carrière van de man die intussen meer dan drie decennia omspant. Zelden zijn er artiesten met een opener geest opgestaan. Steeds sprong hij in de bres voor zij die omwille van afkomst of huidskleur verstoten werden, nooit deinsde hij er voor terug om maatschappijrelevante issues aan de kaak te stellen. Een groot mens met een groot hart, een groot artiest met een onverbiddelijk oeuvre.
» bezoek de officiële website
» bekijk de artiestenpagina
RUFUS WAINWRIGHT (zat 8/7, 19:40-20:55)
Misschien wel het grootste songschrijverstalent op deze aardbol sinds Jeff Buckley. Met monumentale platen als Want One (2003) en Want Two (2005) slaagde Rufus er de voorbije jaren definitief in (als zoon van Loudon Wainwright III en folkicoon Kate Mc Garrigle) een loodzware erfenis van zich af te werpen. Geen voer voor zij die een allergische reactie hebben op een vleugje opera en een dosis onverbloemde pathos, maar een stevige aanrader voor muzikale meerwaardezoekers die vorig jaar ook Anthony & The Johnsons in de armen sloten. Niét te missen!
» bezoek de officiële website
» bekijk de artiestenpagina
THE TRAGICALLY HIP (zat 8/7, 21:25-22:55)
Lui die naar Cactus afzakken om de hipheidsfactor de hoogte in te jagen, worden door de plaatselijke geluidspolitie onverrichter zake huiswaarts gestuurd. En terecht, dergelijke nitwits worden best ook angstvallig uit de buurt van The Tragically Hip gehouden. Het Canadese gezelschap rond meester-verteller Gordon Downie geldt nog steeds als één van de best bewaarde geheimen uit de jaren negentig en sprokkelde vooral live lovenswaardige adelbrieven. (Check voor alle zekerheid hun Live Between Us uit 1997 eens). Met Hipeponymous voegden ze pas een indrukwekkende verzamelaar toe aan hun rijkbedeelde catalogus, het merendeel van die songs mag op 8 juli ongetwijfeld ook aan de oevers van de Reien verwacht worden.
» bezoek de officiële website
» bekijk de artiestenpagina
GNARLS BARKLEY (zat 8/7, 23:25-00:55)
Laat u eerst en vooral niks wijsmaken: geen enkele bevolkingsdienst ter wereld heeft ene Gnarls Barley in de annalen prijken. Nee, het alter ego is niks minder dan het overweldigende project van Danger Mouse (producer van recentste Gorillaz-album) en Cee Lo Green. Knoop de naam alvast goed in de oren want de kans dat u dit jaar een betere plaat uit de dancehoek zal oppikken, is uiterst gering. St. Elsewhere jongleert zo gezwind met pop, funk, soul en hiphop dat de zuurstofafdeling van het plaatselijke AZ-ziekenhuis zich zaterdagnacht best stand-by houdt.
» bezoek de officiële website
» bekijk de artiestenpagina
ERYKAH BADU (zon 9/7, 21:30-23:00)
Na Lauryn Hill vorig jaar alweer een souldiva om U tegen te zeggen op het Cactusfestival: Erykah Badu. Samen met Angie Stone en Jill Scott ontpopte de laureate van vier Grammy Awards zich tot de leading leady van de nu-soul. Op platen als Baduizm en Live tierden de supergeile grooves welig in het rond, opvolger Worldwide Underground uit 2003 was iets minder saillant, maar belet niet dat Badu live de concurrentie moeiteloos naar huis placht te spelen. Een pluim voor de organisatie overigens, want dit wordt het enige concert van Badu de komende festivalzomer. Laat het kwijlen simultaan een aanvang nemen!
» bezoek de officiële website
» bekijk de artiestenpagina
BAJAFONDO TANGO CLUB (zon 9/7, 23:30-01:00)
Net als Gnarls Barkley een dag eerder zal dit Argentijnse combo voor een exclusieve after party zorgen. Wie recent Lunatico van Gotan Project door de speakers joeg, weet perfect hoe tango in de eenentwintigste eeuw hoort te klinken. Ook die van Bajofondo Tango Club zijn er erg bedreven in en zwepen met een onweerstaanbare mélange van elektronische tango, dub, rock, hiphop en drum ‘n’ bass. Spilfiguur van Bajofondo is niemand minder dan Gustavo Santaolalla en die maakte furore als soundtrackleverancier voor bekroonde meesterwerken als ‘21 Grams’, het waarlijk fantastische ‘Amores Perros’ en recent nog Oscar-veelvraat ‘Brokeback Mountain’. Een gedroomde afsluiter van de jubileumeditie van het Cactusfestival.
» bezoek de officiële website
» bekijk de artiestenpagina
http://www.kindamuzik.net/festival/cactusfestival/cactusfestival-2006-de-7even-aanraders-van-kindamuzik/13271/
Meer CACTUSfestival op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/cactusfestival
Deel dit artikel: