http://www.kindamuzik.net
ernaast
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Red Bull Music Academy 2004 Rome
In 1998 kregen drie symphatieke Duitsers het idee workshops te organiseren voor muziekliefhebbers. Zo gezegd, zo gedaan. Vijftig Duitsers en Oostenrijkers togen naar Berlijn en volgden twee avonden lang workshops. De eerste Music Academy was geboren en groeide uit tot een jaarlijks evenement van twee weken. Dit jaar was Rome de uitvalsbasis en kwamen de deelnemers uit achtentwintig verschillende landen. Een verslag van twee krankzinnige weken.
Tekst: Thijs Menting
Publicatiedatum: 30 november 2004
“Welcome on board”, zeiden de organisatoren van de Red Bull Music Academy (RBMA) op een zonnige middag in een voormalig klooster in het hartje van Rome. “Welcome on board, now you’re on you can’t get off.” Twee weken later was het avontuur afgelopen. Uitgeput, overladen met indrukken en een hoop vrienden rijker keerden de dertig deelnemers terug naar huis.
Elektronisch of niet-elektronisch?
In de tussenliggende weken vond de RBMA plaats. De RBMA is een jaarlijks terugkerend evenement waar jong talent uit de hele wereld bij elkaar wordt gebracht. Bijna alle dertig studenten zijn dj en/of producer. Bijna alle inderdaad; Michelle is een Amerikaanse zangeres en de Australische Graeme verdient zijn geld als saxofonist in jazz-bandjes. En eigenlijk houdt de Italiaan Jonas meer van metal dan van electronica. Verbaasd reageerde hij toen zijn muziek glitch werd genoemd: “Glitch, what`s glitch?”. En als Rui niet met zijn punkbandje speelt maakt hij zijn “fusion between traditional Peruvian music and IDM”.
Deze mensen passen echter prima binnen de RBMA. Hoewel de nadruk op elektronische muziek ligt is er veel aandacht voor andere muziek. DJ Radar, een van de gastdocenten, legde uit waarom dat zo belangrijk is. “Alles is al een keer gedaan, je kunt het oude slechts op een nieuwe manier doen.” En dat deed hij. Hij schreef Concerto for Turntable, First Movement, een stuk voor symfonie-orkest en scratcher. Jaren deed hij er over om een notenschrift voor de turntablist te bedenken, maanden was hij bezig om die noten ook werkelijk te kunnen spelen met zijn draaitafel. Het resultaat is dat hij het oude een nieuwe draai geeft zonder te pretenderen iets nieuws te doen.
Het is opvallend hoe bescheiden alle (mwah, bijna alle) gastdocenten zijn. Ze mengden zich onder de deelnemers, gingen ‘s avonds mee stappen om daarna in hetzelfde krappe busje terug naar het hotel te gaan. En als het enigszins mogelijk was leenden ze hun talent voor een studiosessie. Op die manier ontstond er een gemoedelijke sfeer zonder ego`s. Hoe groot was de tegenstelling toen we een avondje naar de Supperclub gingen: een slaapzaal voor verveelde mensen met teveel geld. Apparat en een paar deelnemers zorgden voor geweldige muziek, maar de bezoekers bleven geforceerd nonchalant op gigantische bedden zitten. Gelukkig verbleven we de andere avonden in lieve barretjes met gratis tapas en wijn.
Gastcolleges
De onderwerpen van de dagelijkse gastcolleges liepen uiteen. De ene keer ging het over produceren. Plastikman liet ons bijvoorbeeld zien hoe je in tien minuten een complete grimetrack maakt in Fruityloops. Een andere keer ging het over een label en zijn overlevingstechnieken. Michael Mayer, een van de eigenaren van het succesvolle Kompakt-label, ziet het artistieke perspectief als hun grote kracht. Maar wat deed hij die avond daarvoor? Tijdens het optreden van het Roomse MIR vond hij het al nodig om zijn eigen plaatje te starten. Boze blikken, wat geschreeuw. “You don`t know who I am”, schreeuwde hij terug. “I am Michael Mayer.” Uiteindelijk werd hij dronken achter de draaitafels weggesleept. Dat is nog eens artistiek verantwoord.
De drie geduldige musici van het Santa Cecilia Orchestra gaven ons een snelcursus basisprincipes van de klassieke muziek. Tony Dawsey vertelde ons iets meer over de geheimen van het masteren: “The bass must be tight and punchy, a crystal mid and an open high.” Leroy Burgess presenteerde een goede vervanger van Red Bull: boogie. Bij elk nummer sprong hij op, begon uitgebreid te dansen en te zingen om aan het eind schuchter en zwetend weer op de bank plaats te nemen.
En verder...
Op de RBMA gebeurt nog meer. Zo stonden er vier getalenteerde producers klaar om met een groepje studenten een studio in te duiken. Mario, beter bekend als Raiders Of The Lost Arp, bracht zijn halve synthesizercollectie naar de Academy om dat karakteristieke warme geluid te promoten. De andere producers hadden genoeg aan een laptop. Ook medestudenten waren niet te beroerd om af en toe te helpen. Achmed gaf een snelcursus scratchen die helaas net zo onnavolgbaar was als zijn scratchkunsten. Alejandro legde geduldig uit hoe Reason werkt. Cedric wist alles over drumcomputers te vertellen en Philips kennis van Flodder was op zijn minst verbazingwekkend voor een Pool.
Een kater wekt me. Waar ben ik in godsnaam? Een hotelkamer. Rome. Academy. Dan begint het langzaam te dagen. Twee weken lang leefde ik in een soort roes maar die wordt nu abrupt afgebroken. Het avontuur is afgelopen. Tijd om mijn spullen te pakken, afscheid te nemen, mijn gedachten te ordenen en nog een aspirientje te nemen…
» Red Bull Music Academy website
http://www.kindamuzik.net/achtergrond/709/red-bull-music-academy-2004-rome/8050/
Meer op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/709
Deel dit artikel: