
Onze laatste liverecensie.
Onze laatste albumrecensie.
Ons laatste interview.
Onze laatste video.
Only cd-r's, cassettes or limited lp's are reviewed here. If you’d like something reviewed, please contact the author by clicking on his name above this page. Compact translations of these reviews available on request.
Om/Six Organs Of Admittance | ‘Bedouin’s Vigil/‘Assyrian Blood’
[7”, » Holy Mountain]
Ben Chasney is een ware undergroundslet. Iedereen die hem wil hebben kan hem krijgen en het zal niemand verbazen: hij maakt altijd indruk. Talent staat buiten kijf. Zijn bijdrage aan deze split 7” is een langzaam op stoom rakende electrische ragastorm. Iedereen die Chasney live gezien heeft en daarvan onder de indruk was zal hier vinden wat hij sindsdien zoekt. Een opgefokte Jimi Hendrix-drone die de soep in je hersenpan gaar kookt. OM doet wat ze op Conference of the Birds ook doen, zij het een stuk compacter. De zware bassen ronken vanaf de eerste seconde en langzaam ontstaat er zo’n typische OM monsterriff en haken de hypnotiserende vocalen van Al Cisneros er weer moeiteloos in. Enig minpuntje is de lengte van dit alles, het duurt natuurlijk veel te kort.
Spykes | Battle for the Mind
[CD-R, » American Tapes]
Madman John Olson is de drijvende kracht achter talloze undergroundbeesten. Het wordt dan ook steeds moeilijker om alles bij te houden, laat staan grondig te beluisteren. Met Spykes begon Olson ooit zijn solocarrière, ver voordat Wolf Eyes de wereld bestormde. Vruchtbare grond dus in de stinkende schedel van die gast. Battle for the Mind is voor Olsons doen een subtiele uiting. Nurse With-Wound-drones, sissende soundscapes vol smeltende electronica en schedelkietelende noisescapes die pruttelen als een setje van Tony Conrads vioolsnaren in een bad vol zoutzuur. Het maakt niet zoveel indruk als Wolf Eyes of Dead Machines, maar je hoort de urgentie van Olsons talent in elke seconde. Geen noot teveel.
Death Unit | Only Death Is Certain
[Ltd. LP, » Hospital]
Chris Corsano, Carlos Giffoni, Brian Sullivan (Mouthus) en Trevor Tremaine (Hair Police) vormen de sloopbrigade van Death Unit. Niet de gezelligste van alle zijprojecten en met titels als ‘Smut’ en ‘Aids Death 666’ is de link met Throbbing Gristle en Whitehouse snel gelegd. Death Unit is toch meer van deze tijd. ‘Smut’ begint met minimalistische feedbackwinden en ultra-trage sine golven. Dan nemen woelende electronica het voortouw en bonken steeds intenser tegen je slapen, terwijl Corsano als een dolle nazaat van Han Bennink op de bekkens tekeer gaat. ‘Aids Death 666’ is een sluw stukje spanning opbouwen, gedempte noisegolven en dreigende bekkens die vechten om de meeste aandacht. Dat zoiets resulteert in alles verslindend onweer is onvermijdelijk. Een steekspel tussen chaos en ritmiek. De luisteraar wint hier, al is bloedverlies niet uitgesloten.
Vodka Soap | Un Chand Pyramdelier
[CD-R, New Age Cassettes]
De psychedelische kosmos van The Skaters is inmiddels al ruimschoots gedocumenteerd Eigenlijk wordt het eens tijd voor een volwaardig album. Liever gisteren dan vandaag, al is vandaag ook goed. Beide heren hebben ook op het solovlak het nodige te doen. Spencer Clark is in zijn uppie Vodka Soap en doet met dit album een gooi naar de dronetroon waar zijn moederschip The Skaters, Birchville Cat Motel en Double Leopards ook een plekje hebben gevonden. Clarke gebruikt hoog gepitchte drones en een keur aan kaleidoscopische details uit een andere dimensie. Onherkenbare stemmen die voorbijdwalen als gedrogeerde geesten uit een Vierde Wereld, percussie die eindeloos rommelt achter een dikke laag electronisch stof. Oordoolhoven om eindeloos in te verdwalen, je verstand te verliezen en je hart te laten vollopen met rauwe energie. Volkomen essentieel.
Mongoloid Men | From the Void
[CD-R, » Chocolate Monk]
“He’s almost ready. Olson’s gotta put his fuckin’ gloves on! Where you at dog?” Live noisemakerijen zijn altijd een genot om te ervaren, vooral als übernoisenik John Olson meedoet. De man is een bonafide rockster, geen gelul. From the Void is live opgenomen tijdens een show in Brighton. Mongoloid Men is een hobby van Wolf Eyes’ John Olson, Mike Connelly en Nate Young. Hier worden ze bijgestaan door U.K. underground-noise entrepreneur Dylan Nyoukis (Decaer Pinga, Blood Stereo). Één track van dertig minuten op deze cd-r. Vooral heftig kronkelende en geplette oerriffs. The Stooges achterstevoren door een vleesmaler gehaald, zoiets maar dan met een extra dosis testosteron en een hoop live rumoer, gebazel en rock ’n roll attitude. Hilarisch, bruut en extatisch tegelijk.
Chaw Mank | Vol. 1
[CD-R, » Our Mouth]
Chaw Mank is het gevaarte waar Mouthus en Sightings aan ontsproten zijn. Al in de jaren 1990 bestormden Mouthus gitarist Brian Sullivan en Sightings duo Mark Morgan en Richard Hoffman de noiserock hemel met doldwaze riffs, opgefokte percussie en gedrogeerde vocalen. Vol. 1 is een collectie van al hun afgeragde, Dead C-achtige teringherrie. Een gevarieerde bak übernoise. Van de striemende riffs tijdens ‘Horses With Me’ en de minimalistische, vocale improvrock van ‘Ohi Ka Ay Iss’ tot het meesterlijke tweeluik, ‘Days of Earth’ en ‘Days of Air’ is Vol. 1 een geladen genot voor liefhebbers van rock ’n rollverpulveraars. Kapotte knokkels in de lucht en brullen maar.
Grouper | He Knows, He Knows, He Knows
[3” CD-R, » Jyrk]
Liz Harris heeft zo’n stem die overblijft na een nucleaire ramp, een zachte fluister die over de uitgestorven vlakten waait als iedereen verdwenen is. Net of er niks aan de hand is, een doodse stilte. Deze 3” cd-r is de opvolger van Way Their Crept, het Grouper album dat vorig jaar ineens even onze aandacht opeiste met prachtige mantra’s en zachte electronische drones tegen de achtergrond. Pure sereniteit. He Knows, He Knows, He Knows, uitgekomen op Yellow Swans’ Jyrk label, bevat slechts drie tracks maar die zijn wederom betoverend. Het zijn slechts tien minuten maar het lijken uren. Fascinerend hoe Harris’ stem tijd onbelangrijk lijkt te maken. Als noise niet je ding is maar je toch eens een stapje verder wil gaan dan couplet, refrein, couplet dan is dit een mooi begin.
Family Underground | Risen Under Altar Souls
[Cassette, » Heavy Tapes]
Deense drones van hoog niveau op deze cassette op het Heavy Tapes label van Double Leopards’ Maya Miller en Mike Bernstein. In een prachtige hoes zoals gewoonlijk, alleen daarom al een aanwinst. De dronemagie van Family Underground strekt zich hier uit over twee cassettekanten. Twee nummers vol diepwater drones, Deense bosmagie en kijkjes in een andere wereld. Als Fennesz’ Endless Summer een frisse zomerdag is dan is Risen Under Altar Souls een snikhete zomernacht. Nog nooit eerder kwam er zoiets van een stel Denen. Nieuwe bronnen worden aangeboord en talent komt bovendrijven, zo is het gelukkig nog steeds.
Only CD-R's, cassettes or limited LP's are reviewed here. If you’d like something reviewed, please contact the author by clicking on his name above this page. Compact translations of these reviews available on request.
http://www.kindamuzik.net/achtergrond/709/ondergronder-i/13512/
Meer op KindaMuzik: http://www.kindamuzik.net/artiest/709
Deel dit artikel: